ə keçdilər.
Aliyə Rəhman burda olmayanda həmişə birinci mərtəbədə yatar, Rəhman gələndə isə yuxarıdakı yataq otağında yatardı. İndi özü öz əli ilə bu yataq otağını Tanya üçün hazırladı. Ruslana isə yandakı uşaq otağını hazırladı.
Axşam idi. Ailə şam yeməyinə hazırlaşırdı. Tanya Aliyəyə kömək edir, süfrə hazırlayırdılar. Tanya bu illər ərzində Azərbaycan dilini mükəmməl öyrənsə də, rus ləhcəsi ilə danışırdı. Aliyə ilə söhbət edir, onu gördüyünə sevindiyini bildirirdi. Aliyə özünü ələ almaq üçün durmadan ürəyində Allaha dua edirdi. Bu dualar sanki, onun ürəyini sərinlədirdi. Lakin üzünün qızartısı hələ də çəkilməmişdi. Arabir Rəhman gəlib onlara baş çəkir, zarafatyana bir sözlər deyib gedirdi. Sona xanım isə özündən razı halda əyləşib uşaqlara baxırdı.
Yemək zamanı uşaqlar bir-biri ilə danışır ,sanki bir birini çoxdan tanıyırdılar. Rəhman Ruslana da Azərbaycan dilini öyrətmişdi. Sona xanım nəvələrinıə baxıb gülümsəyir, gəlinlərinə isə göz altından fikir verirdi. Aliyənin üzünün qızartısı ona çox şeydən xəbər verirdi. Buna baxmayaraq, Sona xanım Tanyaya çox qayğıkeş və mehriban davranırdı. Bu Aliyənin gözündən qaçmırdı.
Yeməkdən sonra yenə onlar birlikdə süfrəni yığışdırdılar. Tanya Aliyəni qabları yumağa qoymad. Özü yudu qabları. Aliyə namaz vaxtının çatdığını görüb namazını qılmağa getdi. Rəhman uşaqlarla oynayırdı. Ruslan çox xoşbəxt görünürdü. Aliyənin üçüncü övladı hələ bir yaşına çatmamışdı. Tanya onu qucağında gəzdirir əzizləyirdi.
Artıq gec idi. Hamı yatmaq istəyirdi, hamı həm fiziki, həm mənəvi çox yorğun idi. Uşaqları Aliyə yataqlarına yerləşdirdi. Sona xanım öz otağına getdi. Aliyə balaca Ülvini yatızdırırdı. Düşüncələrə dalmışdı. Birdən çiynində bir əl hiss etdi. Geri çevrildi. Rəhman idi. Gülümsəyərək ona baxırdı. Aliyə həyəcandan qıpqırmızı oldu. Sanki, suç işləmişdi. Özündən ixtiyarsız əli ilə qapıya işarə edərək:
- Bəs Tanya...
Rəhman onun sözünü ağzında qoyaraq :
- O Ruslanla yuxarı, öz otaqlarına getdi canım –dedi.
O gecə Rəhman onun