n artıq hər şey adiləşirdi. Onlar öz talelərinə baş əyirdilər. Sona xanım getməmişdi. Gələnləri qarşıladı. Rəhman anasının yanında oturdu. Aliyə ilə Tanya isə uşaqları çimizdirməyə getdilər. Tanya irəli keçmişdi. O uşaqları çimizdirir, Aliyə isə qurulayıb geyindirirdi. Bu onların ikisinə də xoş gəldi , sanki bir-birinə daha da yaxınlaşdılar.
Sona xanım gözaltı oğlunu süzüb dedi:
-Nə yaxşı bir-birini suda boğmadılar?
Rəhman anasına tərs bir nəzər saldı, dinmədi. Həyatını belə qəliz günə qoyan elə anası olduğunu düşündü.
Artıq gec idi. Uşaqlar yatmışdılar. Tanya da, Ruslan da öz otaqlarına getmişdilər. Rəhman həyətdə oturmuşdu. Aliyə də artıq bütün işlərini qurtarmışdı. Rəhmanın həyətdə tək oturduğunu görüb yanına gəldi. Hava sərin idi. Gündüzkü istidən sonra belə hava çox xoş gəlirdi. Rəhman dinmirdi. Aliyə :
- Çay içirsənmi? -deyə soruşdu.
-Yox, sağ ol. İstəmirəm. Araya bir xeyli sükut çökdü. Aliyə onun sözlü adama oxşatdı. Ürəyindən bir həyəcan keçdi, yoxsa...Sükutu Rəhman pozdu:
- Aliyə, əgər icazə versəydin...
Aliyə gözlədiyi sualı eşidəcəyini bilib , tez cavab verdi:
- Bunun üçün məndən icazə istəməli deyilsən -dedi. -Sən Tanyanı bura gətirəndə məndən icazə istəməli idin. Artıq nə olacaqsa olsun, nə fərq edər ki? Gecən xeyrə qalsın, deyib öz otağına getdi. Başını yastığa qoyub hönkür-hönkür ağladı. O həyatını heç vaxt belə təsəvvür edə bilməzdi.
Rəhman onun ardınca baxdı. Ah çəkdi. Lakin bilirdi ki, başqa cür mümkün olmayacaq. Artıq bu həyat adiləşməli idi hamı üçün. Odur ki, gündüzdən verdiyi qərarı yerinə yetirmək üçün yerindən qalxıb Tanyanın yanına getməyə tələsdi..Amma ürəyində dogrudan da Tanyaya qarşı bir darıxma var idi. Onu oxşamaq, sarı saçlarına sıgal çəkmək istəyirdi. Onun ətri üçün lap qəribsəmişdi. Tanyanın özünəməxsus bir incəliyi var idi.
Rəhman pilləkənlərlə yuxarı qalxarkən dönüb bir də geri, Aliyənin otagına baxdı, işıq sönmüşdü...
Tanya yerinə uzanmışdı, qapının səsinə geri çevrildi. Rəhmanı görüb həm təəccübləndi, həm də