ə kimi həm Sona xanımın etdiyi haqsızlıqlara dözür, həm də Tanya ilə Rəhmanın evliliyini qəbul edirdi. O özünü nə qədər sakit göstərsə də hamının ona yazığı gəlir, bəzən də qınayırdılar. Aliyə isə öz həyatına davam edirdi.
Rəhman bir xeyli vaxt idi ki, Azərbaycanda yaşayırdı. Rusiyadakı işinə nə olmuşdu bilən yox idi. Onlar yayı rayonda qalır, iki qadın birlikdə qış tədarükü görür, mürəbbələr bişirir, kampotlar, turşular hazırlayırdılar. Payızda bütün hazırladıqlarını, bağlarından yığdıqları meyvələri iri bir yük maşınına yükləyib, Bakıya qayıdırdılar. Rayonda olanda gələn qonaqlara ikisi də qulluq edərdilər. İkisi də çox qoçaq və səliqəli idilər. Gələnlərə bir saatın içində neçə cür yemək hazırlayıb , səliqə ilə süfrə açardılar. Onların belə münasibətinə hamı təccüb edərdi.
Gündüz saat on bir olmasına baxmayaraq Tanya hələ aşağı düşməmişdi. Aliyə narahat idi. Tez-tez yuxarı boylanırdı. Lakin Tanya görünmürdü. Rəhman yenidən Rusiyaya getsə də, Tanya və Ruslanı özü ilə aparmamışdı. O tez qayıdacaqdı.
Aliyə yuxarı qalxdı. Tanyanın otağının qapısaını yavaşca tıqqıldatdı.
- Gəl, Aliyə gəl. Bu gün halım çox pisdir. Ürəyim bulanır, halsızam yaman.
Aliyə içəri keçdi.Tanyanın ağ üzü daha da ağarmışdı. Dodaqları çox solğun görünürdü. Aliyə əlini onun alnına qoydu. Hərarəti yox idi. Çaşqın nəzərlərlə ona baxdı.
-Nə olub sənə, dünən də halsız idin?
-Aliyə, -Tanya bir an sözünə ara verib Aliyənin əlindən tutdu :
-Aliyə ... mən hamiləyəm, - bayaqdan solmuş yanaqları qıpqırmızı oldu. Lakin gözünü Aliyədən çəkmədən düz gözlərinə baxdı.
Aliyə bir an çaşıb qalsa da tez özünü ələ aldı. Qəhqəhə ilə güldü :
- Hə, bəs niyə demirdin, ay dəli? O sevinirdimi, əsəbi gərginlikmi keçirirdi, bilinmirdi. Üzü gülürdü, Tanyaya sevinclə baxıb:
- Hə, demək bir balamız da gəlir, hə? Rəhman bilirmi?- gülərək soruşdu?: - Əgər bilmirsə mən muştuluqlayacağam.
Tanya onun ta ürəyinin içini görmək istəyirdi sanki. Lakin Aliyəniun bu gülüşləri bu sevinci necə saxta ola bilərdi. Odur ki,o