Təməttü həccinin ikinci vacib əməli Zilhiccə ayının doqquzu günündə Ərəfat adlanan məntəqədə qalmaqdır. Zəvvar bura çatdıqda belə bir niyyət etməlidir: "Allaha yaxınlaşmaq və təməttü həcci üçün zöhr azanından şam azanına qədər Ərəfatda qalıram".

Ərəfatın əhatə dairəsi xüsusi işarələrlə müəyyən edilmişdir və oradan kənara çıxmaq olmaz. Ərəfatda qalmaq həccin əsas hissələrindən birini təşkil etdiyi üçün oranı bilərəkdən tərk etmək həcci bütünlüklə batil etir. Günün müəyyən hissəsində oranı tərk etdikdə isə insan günah etmiş olsa da, həcci batil olmur. Qeyri-ixtiyari tərk etdikdə də günah etməmiş olur. Amma bilərəkdən Ərəfatda qalmağı unudub orada qalma vaxtı da qurtararsa, həcc düzgün hesab olunur. Belə olduqda zəvvar Məşərdə qalmalıdır. Vaxt imkan verdiyi halda isə dərhal Ərəfata qayıdıb müəyyən edilmiş müddət qurtarana qədər orada qalmalıdır.
Əgər zəvvar unutqanlıq üzündən gün çıxmazdan əvvəl Ərəfatı tərk edərsə, dərhal oraya qayıtmalıdır. Əksinə, buna diqqət yetirməsə, yaxud yadına düşməsə, bu halda boynuna hec bir kəffarə düşmür, həcci də düzgündür.

Məşər
Təməttü həccinin üçüncü vacib əməli Muzdəlifədə (Məşərul-həram) qalmaqdır.Burada da eyni qaydada niyyət edilir. Zəvvar bayram gecəsi Ərəfatdan çıxdıqdan sonra Muzdəlifəyə getməlidir.Yaxşı olar ki, gecəni Məşərdə qalsın və ertəsi səhər belə niyyət etsin: "Allaha yaxınlaşmaq və təməttü həcci üçün sübh azanından gün batana qədər Məşərul-həramda qalıram". Məşərul-həramın (Muzdəlifənin) da sərhədləri işarələrlə müəyyən edilmişdir və oradan bilərəkdən çıxmaq həcci batil edir. Məşərdə qalmaq iki hissəyə bölünür:

1.Qurban bayramının sübh namazından gün batana qədər. Buna ixtiyari qalma deyilir. Əgər sübh namazından bir neçə dəqiqə sonra oranı bilərəkdən tərk edib gün batana qədər qalmazsa, həcci düzgün olsa da, günah etmiş olur
2.İztirarın (məcburi) qalma. Bunun özü də iki hissəyə bölünür - bayram gününün məğrib namazından sübh namazına qədər və Qurban günü gün çıxandan zöhr namazına qədər.

Böyük