başımı dizləri üstə qoydum.
-Nənə insan niyə imkansızı istəyir?
-İnsanların təbiəti belədi. Mümkünsüzü mümkün qılmaq istəyi hərkəsdə var. Həm hardan bilirsən bəlkə imkansız deyil?
-İmkansızdı....
Səsim çox cılız çıxmışdı hətta özüm zorla eşitmişdim.
-Niyə bilmirəm amma canım yanır...
-Çünki bu ilkdi mənim balam və həqiqidi amma sən təcrübəsizsən.
Yerimdə dikəlib gözlərimi qıyaraq nənəmə baxdım.
-Sən necə anladın, mən heç özümə belə etiraf etməmişəm.
-70 yaşım var, boş yerə ağarmayıb bu saçlar.... İlk dəfə birisinə bucür baxdığını gördüm.
Yenidən nənəmin dizləri üstə yerimi rahatladım.
-Yalnış zamandı.
-Yalnış olan zaman deyil. Yalnış olan tutulduğun insandı.
-Nə edəcəm indi?
-Zaman hər dərdin dərmanıdır mənim balam. Çox istərdim imkansız olmasın amma nə edək gecikmisən.... 4 il gecikmisən.
-Mən onu çoxdan tanıyıram.
-Necə?
Nənəmə 7 il əvvəl olanları danışdım.
-Oğlum əlbət bu görüşdə də var bir hikmət bundan əminəm. Nə deyim? Xeyirlisi.... Qalx yerinə yat oğlum.
Nənəmi öpüb otağıma qalxdım. Yerimə uzansamda Məhsəti gözlərimin önündən getmirdi. Nənəm düz deyirdi mən ona 4 il gecikdim, 5 yaşlı oğlu vardı. Bir dəqiqqə.... 4 ildi evli birinin 5 yaşlı oğlu necə ola bilər? Yoxsa..... Nə demişdi " Elə bilirəm kimsə onu əlimdən alacaq". Yoxsa doğma anası deyilmi?.... Haqqında hərgün yeni bir şey kəşf edirdim sirli qadının və hər kəşfim heyranlığımı qat qat artırırdı. Birazda düşünsəm özümü onların məhəlləsində tapacaqdım. Gözlərimi yumub özümü yuxuya təslim etdim.
Səhərin erkən saatlarında oyanıb idman paltarımı geydim. Parka gəlib qaçmağa başladım nədənsə bu yolla düşüncəmin dağılacağına inanırdım lakin fikirlərim dağılmaq əvəzinə daha da beynimə hücm çəkirdi. Hiss etdiklərimin sadəcə xoşlanmaq olduğunu sansamda mən özüm bilmədən Məhsətiyə dəli kimi aşiq olmuşdum. 30 yaşım olsada mən eşqi ilk dəfə dadırdım, nənəm demiş təcrübəsiz idim.
İndi tək istəyim onu görmək idi, əslində onu görmək istəkdən çox ehtyac halına gəlmişdi. Üstümü dəyişmədən maşına