a oturub Məhsətinin iş yerinə gəldim. Maşından enmədən uzaqdan onun fikirli halda gəlişini izləyirdim. Yenə sadə amma olduqca səliqəli geyimi, şux qaməti və şirin siması ilə ağlımı başımdan alırdı. Maşından enib yaxınlaşmaq istəsəmdə bunun düzgün fikir olmadığını anlayıb qərarımdan daşındım çünki onu uzaqdan izləmək belə yetirdi.
İş yerinin önündə dayanan adamlardan birinin Məhsətinin qolundan tutduğunu görüncə qan beynimə sıçradı. Maşından enib onlara yaxınlaşaraq adama yumruq ilişdirdim. Qəzəbdən gözüm heçnə görmürdü onsuzda yerə yıxılmış adamın yaxasından tutub qaldırdım.
-Sən nə cürətlə?.... Kimsən sən?.... Ona necə toxuna bilərsən?
Yenidən adama yumruq ilişdirərək yerə yıxmışdım.
-BƏSDİRİN!!!!.
Məhsətinin qışqırmasına şok halında ona tərəf döndüm. Hirsli baxışlarını adamlara yönəltdi.
-Siz ikiniz dərhal buranı tərk edin! Çobanınızada deyin ki, onun tərəfindən qorunacaq son insan belə deyiləm.
Adamlar qalxıb ordan uzaqlaşarkən mən hələdə şokda idim. Məhsəti sərt baxışını pozmadan qollarını qoynunda birləşdirdi.
-Və siz Qabil bəy, burada nə işiniz var?
-Mən.... Mən.... Təsadüf burdan keçirdim o adamları..... Onlar kim idi?
-Sizə nə dəxli? Bundan sizə nə?
-Sadəcə..... Maraq..... Maraqlandım.
Dilimin dolaşdığına inana bilmirdim.
-Aydındı, başqa sözünüz yoxdursa gedə bilərsiz.
-Belə təşəkkür edirsən?
-Nə üçün təşəkkür etməliyəm?
-Səni qorudum.
-Qabil bəy mənim qorunmağa ehtyacım yoxdu.
Sözünü deyib gözlərini süzdürərək içəri daxil oldu. Maşına minib birbaşa evin yolunu tutdum. Yol boyu öz halıma gülməyim tuturdu hələdə dilimin topuq vurmasını xatırladıqca qəh qəhələrlə gülmək istəyirdim. Məni necədə susdurmuşdu asi qadın. Telefonun çalması ile fikirlərimdən ayılıb aparatı qulağıma yaxınlaşdırdım.
-Qabil bəy salam necəsiz? Nənəniz necədi? İstrahətiniz necə gedir?
Otelin müdürü yenə məni, nəfəs belə almadan sual atəşinə tutmuşdu.
-Sağolun müdür bəy yaxşıdı hərşey.
-Qabil bəy 1 həftə sonra otelin açılışının 10 ili tamam olur, bunun üçün oteldə