yığıncaq təşkil etmək istəyirdik. Atanızla danışdığımız zaman bu yığıncağın sabah olmasını, siz burda olduğunuz zaman sizin iştirakınızla olmasını istədi.
Sanki yuxudan ayılmışdım, doğurdan mən burda müvəqqəti idim.
-Aydındı müdür bəy. Atam necə istəyib elə olsun.
Yox mən heç yana gedə bilməzdim, işləri yoluna qoyub Bakıda qalmalı idim. Bunun üçün birisindən kömək almalı idim. Lazımi nömrəni yığıb telefonu qulağıma yaxınlaşdırdım.
-Cavid necəsə?
-Sağol qardaşım sən?
-Sağol. Cavid səninlə bir məsələ haqqında danışmalıyam.
-Axşam qardaşım uşağının ad günüdü, gəl həm qonağımız ol həmdə danışarıq.
-Oldu ünvanı smslə bildir....
Məhsəti.
Sinirli halda ofisə keçib oturdum. Babək bəy xatırlayıb geridə qoyduqlarını, qorumaq istəyirmiş.... Ağlanılacaq halıma gülürdüm..... Hələ Qabil? Burda nə işi vardı bilmirəm, təsadüf desədə təbii ki, inandırıcı səslənmirdi. Məni qorumuşmuş.... Hər kəs necədə maraqlı idi məni qorumağa.... Qorunmağa ehtyacı olan birinə bənzəyirəm? O qədər hirsli idim ki, sakitləşmək üçün önlüyümü taxıb güllərin içində gəzinməyə başladım. Duyduğum ətirlər ruhumu sakitləşdirir, fikirlərimi dağıdırdı. Telefonun çalması ilə əlimdəki əlcəkləri çıxarıb ofisə döndüm.
-Alo.
-Məhsəti xanım necəsiz?
-Sağolun müdür bəy, buyurun.
-Məhsəti xanım sabah otelin 10 ilinin tamamlanması münasibəti ilə yığıncaq təşkil olunacaq. Ətrafın güllərlə bəzənməsini və təbii ki, dəvətli olaraq gecədə iştirak etməyinizi istəyirik.
-Əlbəttə müdür bəy, sabah görüşmək üzərə.
Telefonu söndürüb düşünməyə başladım. Oranın güllərlə bəzənməsi mənim işim idi, orada olmalı idim ancaq gecədə iştirak etməyi düşünmürdüm. Qabildən uzaq durmağa çalışarkən bu heç düzgün olmazdı. Bu düşüncə ilə işlərimi yekunlaşdırdıqd
an sonra baxcaya gedib Sayifi götürdüm və evə gəlib hazırlaşmağa başladım çünki Sayifin baxca yoldaşlarından birinin ad günü idi və bizi ora dəvət etmişdilər. Hazırlaşıb hədiyyəmizi götürərək ad günü olacaq evə doğru yol aldıq. Çatdığımızda hava yavaş yavaş qaralırdı. Ev