v sahibəsi bizi qarşıladıqdan sonra hal əhval tutaraq içəri daxil olduq. Gecə şən davam edir, uşaqlar əylənirdi. Kiminsə mənə baxdığını hiss edirdim, bu baxışlar məni olduqca narahat edirdi. Gözlərimi otaqda gəzdirərkən, iti baxışlarını üzümə zilləyib mənə tərəf addımlayan Qabili gördüm. Bunun burda nə işi vardı?
-Axşamın xeyir.
-Axşamınız xeyir Qabil bəy.
Valideyinlərin mənə baxdığını görüncə çox utanırdım.
-Qabil bəy hərkəs bizə baxır xaiş edirəm uzaq durun məndən.
-Nə edirəm ki, sadəcə salam verdim.
-Bilirəm, istəmirəm haqqımda kimsə nəsə danışsın.
Sözümü deyib Sayifə tərəf irəlilədim.
-Oğlum gec oldu, nənə narahat olar bəlkə gedək?
-Yaxşı ana.
Ev sahibəsəsi ilə sağollaşıb geri döndüyüm zaman gördüklərimlə özümü tamam itirmişdim. Sayif Qabilin qucağında idi. Bu yuxu olsa gərək, hərkəs mənə baxıb pıçıldamağa başlamışdı.
-Sayif gəl oğlum gedirik.
Sayifin əlindən tutub iti addımlarla evdən çıxıb küçəyə tərəf irəlilədim.
-Məhsəti.... Məhsəti dayan.
Arxadan səsləsədə eşitməməzlikdən gəlib tələsik küçəyə çıxaraq gördüyüm ilk taksiyə əl etdim.
-Məhsəti eşitmirsən?
Əsəbi baxışlarımı qolumdan tutan ələ zillədiyimdə Qabil yavaşca əlini geri çəkdi. Maşının qapısını açıb Sayifi oturtdum.
-Gözləyin gəlirəm.
Taksi sürücüsü başı ilə razılıq bildirdikdən sonra geri döndüm.
-Siz məndən nə istəyirsiz Qabil bəy?
-Niyə bu qədər aqressivsən?
-Birincisi sən yox siz! İkincisi Qabil bəy bura Azərbaycandı, Moskva deyil. Burda evli, üstəlik övladı olan bir qadınla subay bir kişinin yan yana görünməsi düzgün deyil.
-Evli? Hansı evlilikdən danışırsan sən? Səni atıb gedən, harada olduğunu bilmədiyin adamla qurduğun evlilikdən? Yoxsa 1 yaşlı körpəni əlinə tutuşdurub baxmalısan deyən adamla qurduğun evlilikdənmi?
Yüksək tonda söylənən sözlər bir şillə kimi üzümə çırpılmışdı. Özümü bu an dünyanın ən aciz ən zavallı insanı kimi hiss edirdim.
-Sən.... Sən.... Bunları.... Sən bunları hardan bilirsən?
Qeyri rəsmi müraciət etdiyimin fərqinə varmadan sualımı