MƏHSƏTİ.
Afa.Q
Bölüm 8.
Qabil.
Məhsəti sözünü deyib taksiyə əyləşərək uzaqlaşmışdı. Yerimdə donub qalmış, nə edəcəyimi bilməz halda ətrafıma baxırdım. Məhsətini bu sərt sözləri qarşısında sanki beynim fəaliyyətini dayandırmışdı. Nə edəcəkdim indi? Belə çıxırki Bakıya dönmək, bura yerləşmək fikri tamamən yalnış idi. Cavidlə demək olarki hər şeyi pilanlamışdıq amma ləğv etməli olacaqdım çünki dönmək üçün bir səbəbim yox idi. Küçənin qarşısında saxladığım maşına yaxınlaşıb boşalmış təkərlə qarşılaşdım. Lənətə gələsən, bir bu çatmırdı. Əllərimi saçlarıma keçirib "aaaaa" deyə qışqırdım və var gücümlə təkərə təpik ilişdirdim. Telefon dayanmadan çalsada fikir vermədən addımlamağa başladım. Çox əsəbi idim hətta gözüm heçnə görmür, hara getdiyimdən xəbərsiz irəliləyirdim. Başımı qaldırdığımda gördüyüm işıqlı gecə klubuna daxil oldum. Barmenə yaxınlaşıb sərt içki istədim çünki sakitləşməyə ehtyacım var idi. Masaya qoyulan içkiyi acgözlülüklə mədəmə ötürüb düşünməyə başladım. Mən burda qala bilməzdim, bu şəhər sıxırdı artıq məni. Əlimdəki yarımçıq içki qədəhini masaya buraxıb, hesabı ödəyərək çıxdım. O qədər pərişan bir halda idim ki, nə etdiyimi bilmirdim. Taksiyə əyləşib evin yolunu tutdum, qərarımı vermişdim. Telefon çıxarıb lazımi nömrəni qeyd edərək aparatı qulağıma yaxınlaşdırdım.
-Alo.... Sabah Moskvaya, ən yaxın uçuşa iki bilet ayırdın.... Bəli yığıncaqda iştirak edə bilmyəcəm təcili qayıtmalıyam.... Sağolun.
Telefonu söndürdüyümdə evə çatmışdım. İçəri daxil olub divanda çay içən nənəmə yaxınlaşdım.
-Nənə hazırlaş sabah gedirik.
-Oğlum amma.....
-Əlavə heçnə eşitmək istəmirəm nənə hazırlaş.
Otağıma qalxıb pəncərə önünə keçərək, qollarımı qoynumda birləşdirdim. Məni islatdığı an gözlərimin önündən, səsi isə qulaqlarımdan getmirdi. Gözlərimi gecənin zülmətinə zilləyib dodaqucu mızıldanmağa başladım.
-Məhsəti xanım istədiyini edəcəm, uzaq duracam səndən.
Telefona gələn ismarıcla uçuşumuzun səhər saat 9:00 da olduğunu öyrəndim və elə o andan düşüncələr