m istəməyim yox, özünün istəmyin əsasdı. Görürəm ki, sən artıq düzgün olanı görürsən,bunun üçün çox şadam oğlum.
-Sən olmasan mən nə edərdim?
-Yaxşı yaxşı az artistlik et.
-Qayıdaq?
-Sən qayıt. Mən atanı çox tək qoydum
-Atamın tək olmadığını bilirsən. Hər ay köynək dəyişdirər kimi sevgili dəyişdirir. Qorxuram birgün biri çıxacaq ki, (qadın səsi çıxararaq) "hamiləyəm, namusuma toxunub".
-Kəs səsini ədəbsiz köpəyoğlu. Atana baş çəkib qayıdacam.
-Tez gəl yaxşı?
-Yaxşı.
Beləcə nənəmi yola saldıqdan sonra evə dönüb gecə üçün hazırlaşmağa başladım. İçim o qədər rahat idi ki, mahnı zümzümə edib evin içində gəzinirdim və o gün özümə bir söz verdim. Məhsəti nə desədə ondan keçməyəcəm. Hər zaman yanında olub özümü ona sevdirəcəm.
Məhsəti.
Taksiyə əyləşib ordan uzaqlaşdıq. Robot kimi davranırdım sanki belədə olmalı imiş, Qabil bütün həyatımı öyrənməli və mənə yazığı gəlməsinə sevgi donu geydirməli imiş kimi. Hardan öyrənə bilər ki, bəlkə Əzizə nənə.... Yox ola bilməz çünki mən ona heçnə deməmişəm sadəcə yoldaşımın xarici ölkədə işlədiyini demişdim. Off nəyi düşünürəm ki, iş adamıdı və birşeyləri öyrənməsi üçün bir telefon zəngi bəs edirdi. Bütün bunlar bir yana onun sevirəm deməsi məni çox incitmişdi, sevgini adiləşdirirdi mənə görə çünki onun mənə qarşı hiss etdiyi sevgi deyildi. Düşüncələr içərisində evə çatmışdıq. Sayifi yatırdıqdan sonra otağıma keçib ayna qarşısında dayandım. O sözləri necə deyə bilmişdim bilmirəm amma canım yanırdı sanki qəlbimə köz basılırdı. Bir anlıq Qabilin sözlərinin həqiqət olduğunu düşündüm, bunu düşünmək belə ürəyimi rahatlatmağa yetmişdi. Mənə nələr olurdu belə? Hisslərim qarma qarışıq idi, daha doğrusu nə düşünəcəyimi nə hiss edəcəyimi bilmirdim. Köynəyimi çıxarıb qolumdakı "damğaya" baxdım. Sevgi mənim qəlbimə uzaq idi, o hissi heç dadmamış olsam belə ürəyimə yaxın qoya bilməzdim. Bunu düşünüb gözlərimi yumdum və elə həmin an Qabilin xəyalı durdu gözlərimin önündə. Şıltaq gülüşünü görüncə başımı sağa sola hərləyib gözlərimi açdım.