m indi isə həmin şəkilləri açıb baxmağa başladım. Məhsətinin şəkilinin üzərində dayanıb yaxınlaşdırır, üz cizgilərini izləyirdim. O, həqiqətəndə çox gözəl qadın idi, üzünün hər cizgisi ayrı gözəl idi. Qaşı, gözü, yanaqları, burnu hələdə dodaqları... O dodaqları öpdüyüm qısa anı unutmağım mümkünsüz idi. Çox qısa bir an olmasına baxmayaraq unudulmayacaq qədər gözəl idi.
Dayana bilməyib Məhsətiyə ismarıc yazmışdım. "Axşamın xeyir Məsi, rahat çatdız?" Cavab yazmayacağını düşünürdüm çünki inatçı keçi idi amma yanılmışdım. "Mənə Məsi demə həm sənə nə var?" "Məni əsəbləşdirmə Məsi, qalxıb evinizə gələrəm" Əmin idim hal hazırda qaşlarını düyünləmişdi. "Bir o çatmırdı, sən mənim nömrəmi hardan aldın?" "Telefonundan götürdüm, qaşlarını düyünləmə gülmsə ətraf aydınlansın" "Niyə məndən əl çəkmirsən?" "Çünki səni sevirəm, necə əl çəkim?" "Amma qarşılıqsızdı" "Bilirəm qarşımızda əngəllər var deyə çəkinirsən, qorxursan amma əlimi tutsan mən hər şeyin öhdəsindən gələrəm yetər ki, güvən". Cavab gəlmədi amma oxumuşdu. Tərs bir şey yazmadan cavablamaması belə mənə umid verirdi. Otelə dönməyə qərar verib ayağa qalxdım və maşına əyləşib sükanı işə saldım. Yol boyu Məhsətinin xəyalı məni bir an rahat buraxmır, üzümdə təbəssüm yaradırdı. Çatdığımda Cavidin gözlədiyini görüb restorana keçdik. Şirkətlə bağlı çox işi həll etmişdi Cavid, ona minnətdar idim. Həqiqi dost olduğunu göstərmiş, canla başla bir çox işin öhdəsindən gəlmişdi.
-Sənə necə təşəkkür edəcəm?
-Sonra edərsən. Nəydi bu gün ki, caniliyin?
Arxaya yaslanıb zöqlə gülümsədim.
-Aşiq olmuşam.
-Uşaqlı qadına?
-Hə. Burda nə var ki?
-Yəni başqasının uşağına atalıq edəcəksə?
-Lazım gəlsə edərəm Cavid. Burda qeyri adi olan nədi başa düşmədim.
-Nə deyim... Bol şans.
Sağollaşıb otağıma qalxdıqdan sonra ənənəmə sadiq olaraq pəncərə önündə dayandım. Maşınların dayanmadan şütüdüyü işıqlı yollara baxırdım, işıqlar zövq oxşayırdı. Cavidi sözlərinə görə qınamırdım onsuz bizim cəmiyyət belə idi. Bütün qınaqlara razı idim yetər ki,