MƏHSƏTİ
Afa.Q
Bölüm 10.
Məhsəti.
Yol boyu Qabilin baxışlarını üzərimdə hiss edir, ona tərəf baxmamağa çalışırdım. Ancaq bəzən özümə mane ola bilməyib baxırdım və o zaman baxışlarımız toqquşurdu. Az qalırdı ki, ürəyim yerindən çıxsın, yanaqlarım alışıb yanırdı. Baxışlarımı qaçırıb pəncərədən çölə zilləsəmdə, Qabilin üzündə yaranan özündən razı gülüşü hiss edirdim. Beləcə höküm sürən səssizliklə əyləncə mərkəzinə çatmışıq. Qabil maşından enib Sayifi qucağına aldı. Bu hal artıq əsəblərimin tarıma çəkilməsinə səbəb olurdu çünki Sayifdə onun boynunu qucaqlayırdı. İçəri daxil olar olmaz onlar oyunlara başladı. Sayif uzun zamandan sora bu qədər əylənirdi, onu belə gördükcə dünyalar mənim olurdu. Qabildə ondan geri qalmırdı, balaca uşaq kimi əylənirdi. Üzümdə yaranan və getdikcə genişlənən təbəssümdən xəbərsiz izləyirdim onu. Sayifin istəyi ilə bovling oynamağa başladılar, daha doğrusu Qabil necə oynandığını öyrədirdi. Sayifin balaca barmaqları topları tutmağa yetmirdi çünki. Masaya əyləşib biraz aralıdan onları izləyir, gülümsünürdüm. Əslində onlar əylənib güldükcə bədənimi yavaş yavaş bir qorxu sarırdı. İstəmirdim Sayifin ona bağlanmasını çünki Qabil əlbət anlayacaqdı hisslərinin keçici olduğunu və çıxıb gedəcəkdi.
-Məhsəti oturmağa gəlmədin gəl bura.
Qabilin məni səsləməsinə cavab verməyib gözlərimi masaya zillədim.
-Məsi səninləyəm...
Başımı qaldırdığımda Qabil əlləri cibində, dik baxışlarını üzümə zillmiş halda tam qarşımda dayanmışdı.
-Məsi?
-Bundan sonra səni belə çağıracam.
Ayağa qalxıb qollarımı qoynumda birləşdirdim.
-Nə səbəbə?
-Məhsəti çox uzundu, Məsi yaxşıdı.
-Uzun deyil həm mənim adım çox gözəldi. Sən öz adına bax.
-Nə olub mənim adıma?
-Mmm.... Şey....
-Gözləyirəm de.
-Sən.... Sən.... Niyə bizlə gəldin ki, get məncə.
-Niyə?
Susub qalmış, nə deyəcəyimi unutmuşdum. Mənə nələr olurdu heç bilmirdim amma qarışdırırdım artıq hər şeyi. Mənim dilim dolaşdıqca Qabilin özündən razı gülüş üzünə yayılırdı, bu gülüş ona çox yaraşırdı. İlişib