əngəl olmağa çalışıram amma çətindi.....
-Niyə əngəl olursan? Çirkinəm? Məni özünə yaraşdırmırsan?
Qabildən aralanıb təəccüb dolu baxışlarımı üzündə gəzdirdim.
-Nə dəxli var? Bilirsənki mən evliyəm.
Qəzəblə ayağa qalxıb otaqda var gəl etməyə başladı.
-O əclafı aramıza soxmasan olmur.
Məndə ayağa qalxıb qarşısında dayandım.
-Aramız?..... Bizim aramız deyə bir şey yoxdu.
Başını əlləri arasına alıb bezgin halda ofuldadı.
-Yenə başa döndük.....-səs tonunu nisbətən yüksəldərək davam etdi -Məsi məni dəli eləmə. Bir addım irəli atdığında iki addım geri gedirsən. Oyuncağam mən?
-Sən niyə hər şeyi tərsindən başa düşürsən?
İkimində səs tonumuz xeyli yüksəlmişdi.
-Doğrusunu de düz başa düşüm.
-Başa düş mən başqasını sevə bilmərəm.
-Niyə axı niyə?
Yorulmuşdum suallardan.... Köynəyimin qolunu geri çırmalayıb qolumdakı "damğanı" açdım.
-Bax bura.....
Qabilin gözləri az qalırdı yuvasından çıxsın.
-Bu nədi?
-Bilirsən nedir? Qıfıldır..... Babəkin qəlbimə vurduğu qıfıl. Heç kimi sevə bilməyim, heç kimə yaxın dura bilməyim deyə vurulan qıfıl. Hara getsəm evcil heyvan kimi boyunduruğumun başqasını əlində olduğunu xatırlamağım üçün damğa -dayana bilməyib yerə çökərək əllərimi üzümə tutdum - Bu mənim əsir olduğumun göstəricisidi.
Qabil tez önümdə əyilərək əllərimi üzümdən çəkib və yanağım böyu süzülən damlaları əli ilə qurulamağa başladı.
-Ağlama dayana bilmirəm ağlama...
Sakitləşmək əvəzinə daha da şiddətlə ağlayırdım. Qabil başımı sinəsinə sıxıb saçarıma öpüş qonduraraq dilləndi.
-Mən səni tanıdığımda nə güclü, nə iradəli qadındır dedim. Yaşadıqlarına inad dik duruşunu gördükcə, mən sənə aşiq oldum ancaq mənim aşiq olduğum Məhsəti bu deyil, bu ağlayıb sızlayan zəif qız mənim Məsim deyil.
Çiyinlərimdən tutub özü ilə bərabər məni ayağa qaldırıb bağrına basdı.
-Göz yaşı yaraşmır bu məsum gözlərə. Sənin qolundakı yazı qəlbinə kilid vura bilməz.
-Sevginin mənə uzağ olduğunun göstərir.
Qabil məni özündən aralayıb üzümü əlləri arasına aldı.
-Sevginin sənə uzaq