dərmanın köməyi ilə yuxuya getmişdim bir təhər...
Səhər gözümü açanda başım ağrıdan çatlayırdı. Zəhrimara qalsın! Bir işim də düz getmir! Yaxşısı budur qayıdım Bakıya. Biraz da qalsam Allah bilə başıma nə oyun açacam. Saat neçə idi? 12:00.Nə qədər yatmışam!!! Əynimə yüngül şort mayka keçirib aşağı enirdim ki...Enməz olaydım!
Ömər-Bəli Səfər əmi İnşallah.
Bu manyakın burda nə işi var???? Yaxşısı budur elə qayıdım otağıma. Yemək yeməsəm bir şey olmaz! Ancaq aşağı düşsəm çox şey ola bilər! Qayıdırdım ki ayağım pilləkəndəki dibçəyə ilişdi. Tarazlığımı saxlaya bilməyib dibçək qarışıq aşağı yuvarlandım.
Ömər-Mirann... Tək his etdiyim güclü qollar, rahat qucaq, tünd ətir...
Gerisi yoxdur...
Gözümü açanda özümü tanımadığım bir otaqda gördüm. Dikəlmək üçün əlimi işə salmaq istəyirdim ki ağrıdan az qalsın ağlım getmişdi. Bu nədir? Aman Allahım! Sol ayağım, sağ əlim sarğılı idi. Nə olmuşdu axı mənə? Sol əlimi başıma atanda başımın da sarğılı olduğunu gördüm. Artıq gözlərim dolurdu. Elə bu vaxt qapı açıldı. Ağ xalatda balacaboy bir qızın içəridaxil olmadı ilə harda olduğum anlaşıldı.
Miran-Mənə nə olub?
T.B-Xanım ayılmısız ?
Miran-Yuxudayam danışıram! Əstafurullah! Ailəm hanı? Nə olub mənə?? Artıq gözlərim dolurdu.
T.B-Xanım əsəbləşməyin. Sadecə pilləkənlərdən yıxılmısınız. Qorxulu heç bir şey yoxdur. Ailəniz çöldədir. Çağırım.
Tibb bacısının çıxmağı ilə Atamgilin+ Ömərin içəri daxil olmağı bir oldu. Hərə bir yandan danışır, necə olduğumu maraqlanırdılar. Səs küy artıq dözülməz həddə çatmışdı! Başımı götrüb qaçmağım gəlirdi. Nəhayət həkimim gəlməyi ilə ara sakitləşmişdi.
Həkim-Mirabova, indi necəsiz?
Miran-Mən gəzə biləcəm? -Sözünü elə vurğu ilə demişdim ki içəridə hamını gülməy tutmuşdu.
Həkim-Qızım qorxulu heç bir şey yoxdur. Sadecə bir az ayağınızı , qolunuzu burxmusunuz, başınızda isə azacıq yara var.
Miran-(kinayə ilə) Əlbəttə qorxulu heç nə yoxdur! Daha nə qaldı ki! Nə vaxt normal yeriyə biləcəm?
Həkim-Bu bir az vaxt ala bilər ancaq düzəlməyəcək heç nə