ki?
Əlini atıb qulaqcıqları götürdü.
Miran-Ay insan nə edirsən axı?
Yaxınlaşıb alnımı öpməyi ilə qapının yaxınlığında görünməyi bir oldu.
Ömər-Mən qulaqcıqları alıram, və mənim Miranım yuxuya gedir. (Havadan öpüş yolluyaraq) Gecən xeyrə mənim ağıllı balam.
Deməyi ilə toz olmuşdu...Deyəcək bütün sözlərim, axıdacağım zəhərlərim içimdə qalmışdı...Hər şey tez cərəyan etmişdi. İki-üç gün nə idi ki? Ancaq Ömərin bu hərəkətləri...Yuxuya getməyə çalışdım...
...Gözümü açanda qarşımdakı gülləri gördüm. Elə bil mənə yenidən həyat vedilər. Güllər qədər sevdiyim ikinci bir şey yox idi. Ayağa qalxıb götürmək istəyirdim ki əlimə, düşdüyüm vəziyyət mənə bir daha necə olduğumu xatırlatdı. Tibb bacısını çağırmaq istəyirdim ki qapı açıldı.
Ömər-Sabahın xeyir
Miran-Xeyir bunun harasındadı? Mənim vəziyyətim ya...
Ömər-Mənim burda-sənin yanında olmağım.
Miran-Aha əminəm elədir əzizim. Sən niyə bu qədər yapışqansan axı? Get də çıx get! Kimimsən mənim? Niyə yanımdasan? Əl çək də ay insan! Mənə yaxınlaşıb əlimi ovcuna aldı nə isə demək istəyirdiki açılan