Nahar da etməmişdim. Mox ac idim. Telefonu əlimə alaraq anamgili yığdım. Dərhal anam yanıma gəlmişdi.
Zərifə-Qızım nolub nəsə narahatçılığın var?( narahat gözlərlə)
Miran-Yox anacan (gülümsəyərək) hər şey yaxşıdı sadecə bir az...mmm...bir az yox çoc acmışam.
Zərifə-Cann gözəlim. Qoy gətirərəm indi yemək.
Müəyyən müddət sonra anam padnosla içəri girmişdi. Yemək görməmişi kimi əlimə nə keçirdisə ağzıma yerləşdirirdim. Anam mənə baxaraq gülməyini saxlaya bilmirdi.
Zərifə-Ay qızım, yavaş ye bir az boğulacan artıq.
Miran-Momo noynuyum oo yomoyo qolxımomusuz.
Zərifə-Ay qızım heç olmasa ağzındakııarı bitir.
Anamla deyə-gülə naharımı bitirmişdim. Axşamacan başımı ya telefon ya kompüterlə qarışdırırdım. Bu müddət ərzində tanışlarımız otağımı su yoluna döndərmişdilər. Axşama yaxın Leyla ilə Samir gəlmiş bir müddət otrub getmişdilər. Oturmaqdan, camaatdan bezmişdim. Qalxmağa isə vəziyyətim izin vermirdi. Köməksiz hərəkət edə bilmirdim.
...Saat hardasa gecə 12 filan olardı mənə zəng gəldi. Ömər adını oxuyub bir müddət heyrətləndim. Axı onun nömrəsi məndə yox idi? Ancaq xəstəxanafa olanlar yadıma düşəndə... əvvəl cavab verməməyi düşünsəm də təkrar təkrar zəng vuracağını düşüb telefonu qaldırmışdım.
Miran-Alo
Ömər-Miran...
Miran-Ömər mən səninlə əlaqə saxlamaq istəmirəm. Xahiş edirəm bir də zəng vurma.
Ömər-Necə olduğunla maraqlanacaqdım.
Miran-Son dərəcə yaxşıyam hər şey yaxşıdır. Xahiş edirəm mənimlə əlaqə saxlamayın.
Deyib dərhal zəngi sonnlandırmışdım. Nə üzlə mənə zəng edirdi