MiRaN
Bölüm 10
Samir getmiş biz isə yeməyimizə davam edirdik. Bacardıqca tez-tələsik yeyirdim ki tez qalxaq.
Ömər-Miran, boğulacaqsan indi.(gülümsəyərək)
Miran-Vse bitirdim. Qalxaq?
Ömər-Qalxaq.
Yol boyu sakitlik hökm sürürdü. Çatanda da eləcə sağollaşıb ayrıldıq. Artıq Ömərin məndən əl çəkdiyini düşünürdüm ancaq yanılmışdım...Çooox yanılmışdım.
Gəlib üstümü dəyişib rahatlanmışdım. Bu qədər gəzmək çox olmuşdu mənə. Oturub kitab oxuyurdum o qədər yorulmuşdum ki, oturaqlı vəziyyətdə də yatmışdım. Qalxanda artıq saat 8 idi. Zala daxil olduğumda nə barədə isə ciddi ciddi müzakirə gedirdi ancaq mən gələn kimi də kəsildi.
Miran-Mam, pap? Nəsə olub?
Zərifə-Yox ay qızım nə olacaq?
Çiyinlərimi çəkərək yeməyə oturmuşdum ki qapı döyüldü. Gələn Samir idi. Məni yüngül şəkildə itəliyərək otağına keçdi. Salamsız, kəlamsız. Miran-Samir?? Nə isə olub?
Samir-Heç nə!!!
Bu camaata nolmuşdu belə çatmırdı mənə? Bəlkə nə isə Samirlə bağlı ailə məsələsidir deyə daha bu söhbətin üstün vurmadım. Yeməyimi yeyib tələsik otağıma çəkildim. Başımı müxtəlif şeylərlə qataraq günün tez sonlanmasını istəyirdim bəlkə anamgildəki bu qəribəlik də keçər deyə...
...Səhər yeməyində henə eyni abu-hava idi. Atam tez tez əmim ilə telefonla əlaqə saxlayır, Samir isə yeməkdə mənimlə çox da ünsiyyət qurmurdu. Artıq bu abu-havadan sıxılmışdım. Ağzıml açıb növbəti dəfə vəziyyəti soruşmaq istəyirdim ki, Samir sözümü ağzımda qoydu.
Samir-Miran, yeməyini bitir bir qalxaq.
Miran-Bitdi. Gəlirəm.
Çantamı alıb Samirin arxasınca addımlayırdım. Evin yanlndakı kiçik parka kemərək oturduq.
Miran-Samir nə olub? Hamı birtəhərdi heç kim heç nə demir!?
Nəhayət Samir söhbətə başladı. Mənə məktəb, universitet həyatından, ilk sevgisindən, Leyla ilə tanışlığından filan danışdı.Uzun söhbətin sonunda
Samir-Miran bilirsən səni nə qədər çox istəyirəm. Sənə zərər gəlməyi həyatda istəyəcəyim ən son şey olar. Xoşbəxtliyini harda görürsən ora get. Mən sonacan sənin arxanda olacam. Mənim şirin meymunum-deyərək məni özünə