ayılmışdım. Atam səhər tezdən işə görə çıxmış, Samir onsuz da işləyirdi. Evdə nənə ilə mama qalmışdıq. Mama başıma ayağıma keçir bacardıqca kefimi qaldırmağa çalışırdı.Eyni ilə nənəm kimi...Hardasa saat 11-12 olardı zəng gəldi. Anamın danışığından qarşı tərəfdəkinin Nərgiz xala olduğu aydınlaşdı. Bir az danışdıqdan sonra sağollaşdılar. Anam mənə tərəf gələrək
Zərifə-Qızım, Ömər görüşmək istəyir.
Nə deyəydim? Onsuz da nə desəm mənasızdır. Sakitcə başımı yellədim. Anam isə mənə narahat gözlərlə baxaraq
Zərifə-Saat 1-ə hazır olarsan.
Bilirdi ki ikinci kəlmə sözə dayana bilməyib partlayacam. Otağıma qalxıb göz yaşlarıma boğulmuşdum. Hər şey mənə mənasız gəlirdi. Uzun müddət oturduqdan sonra qalxıb özümə geyim seçmişdim. Sarı qısa don. Saçım onsuz da düz idi. Açıq qoyub kosmetikadan da istifadə etməmiş hazrlığımı tamamlamışdım. Aşağı enəndə anam mənı söz demək istəsə də nənəm onu saxlamışdı. Telefonuma gələn zənglə artıq üzümə zəhrimar ifadə yapışdırıb aşağı enmişdim. Ömər yaxın gəlırık ön qapını açmış, arxa daha rahatdır deyərək arxaya keçmişdim. Yol boyu sakitlik hökm sürürdü.
...Məkana çatmışdıq artıq. Hər ikimiz sakit oturub yeməyimizlə qurdalanırdıq. Ömərin qəribə baxışlarını üzərimdə hiss etsəm də fikir vermirdim. Bu insan məndə sonsuz qıcıq oyadırdı. Nəhayətində dözməyib
Miran-Ömər,mən sənə ailəmə görə razılıq verdim. Atamın sözündən keçə bilməzdim. Bu qərarım sənə olan böyük məhəbbətimdən deyil. Mən nə qədər qarşı çıxmağa çalışsam da olmadı. Xahiş edirəm sən poz bu sözü.
Nə qədər də öz-özümə söz vermiş olsam da ki artıq hərəkət etmiyəcəm axı bu insanla necə həyat keçirəcəkdim? Bəlkə Ömərə danışsam məni anlayar, əl çəkər deyə düşündüklərimi ona deməyə qərar verdim. Gəl gör ki heç də düzgün qərar verməmişdim. Bu sözümdən sonra Ömərin üzündə qəribə vecsizlik, kinayə ifadəsi sezdim. Mən kimlə ailə quracaqdım belə...
MiRaN
Final
Ömər-Miran, səni gördüyümdən bəri ağlımdan ata bilmirəm. Sən heç mənim bu 2 ayı necə dözdüyüm haqqında zərrə qədər də olsun bir