FİNALLL
MiRaN
Bölüm 12
Zərifə-Miran, bir şey deməyəcəksən?
Anama küt-küt baxaraq bu elçi düşənin kim olduğunu aydınlaşdırmağa çalışırdım. Anamgilin qəribə hallarının cavabı artıq mənə məlum olmuşdu.
Miran-Bu Ömərgil deyil yox?
Zərifə-Onlardır. Bil...
Miran-YoX! -deyib üzümü çevirərək pəncərəyə yaxınlaşmışdım.
Zərifə-Qızım, nədir axı sənin dərdin? Heç kimə yaxınlıq vermirsən. Bütün elçilərə də rədd cavabı vermisən. Bu gün sabah 24 yaşın olacaq.
Miran-Anacan, istəmirəm. Mənə heç kim lazım deyil. Bəyəm sizə yük oluram?
Zərifə-Balam, niyə elə düşünürsən? Biz sənin xoşbəxt olmağını istəyirik. Ailə insana lazımdır. Nə qəfər vaxta kimi subay qalacaqsan?
Miran-Ana, mənə sizdən başqa heç kim lazım deyil. Ərə getməyi isə ümumiyyətlə istəmirəm. Xahiş edirəm bir də belə söhbətlər açmayın.
Zərifə-Qızım, mən bilmirəm. O atan o da sən. Qalmışam elə ikinizin arasında.
Miran-Ana istəmirəm. İSTƏMİRƏM. Başa düşmək belə çətindir?
Zərifə-Miran, bir düşün qızım. Yaxşı ailədirlər. Üstəlik də...
Miran-Üstəlik də mən ailə istəmirəm!!!
Zərifə-Mən artıq sənlə bacarmıram.
Deyərək otaqdan çıxmışdı anam. İstəmirəm!!! Bunu başa düşmək belə çətindir? Hələ Ömərə heç istəmirəm. Artıq göz yaşlarım yanaqlarım boyu cığır açmışdı. Dizlərimi qucaqlayıb yataqda oturmuşdum ki atam qapını döyərək içəri keçdi.
Səfər-Miran yəgin anan sənə danışıb.
Sakitcə başımı yellədim.
Səfər-Qızım, mən sənin xoşbəxt olmağını istəyirəm. Artıq böyük qızsan. Sənin bizə olan xahişini yerinı yetirdik. Ancaq indi də sən bizim sözümüzü
yerə salma. Süleymangilə razılıq cavabı veriləcək.
Miran-Axı ata...Mən
Səfər-Bu mövzu burdaca bağlandı.
Deyərək atam otaqdan çıxmış mən isə...Mən isə qəhərdən boğulurdum. Heç kimə baş əyməmişdim indiyə qədər. Keçmişdə elədiyim bir səhvə görə... Nifrət edirdim hər kəsə. Hamıya. Məni başa düşməyən hamıya. Atamı qınamırdım. Əvvəlcədən mənə sözünü demişdi. Ancaq belə...Atamın başınl aşağı edə bilməzdim. Göz yaşları içində yuxuya getmişdim. Elə yatmışdım ki bir də səhərə