q verirdi.
-Yox sadəcə özümü aciz hiss edirəm elə deyəndə.
-Başa düşdüm.
Məhsətinin tez tez saata baxmasından narahat olduğunu görə bilirdim.
-Getmək istəyirsən?
-Gec oldu.
-Yaxşı.... Olar şəklini çəkim?
Xəfif gülümsəməsi ilə razılıq vermişdi. Telefonu çıxarıb şəkillərini çəkdikdən sonra qalxıb evə doğru addımladıq.
-Məsi qardaşınla əlaqə saxlayırsan?
Yenidən eyni məsələyə dönmüşdüm çünki onun dolmuş gözləri məni üzmüşdü.
-Mən zəng vururam danışırıq.
-Bəs dedin bağışlamır?
-Danışırıq amma yanıma gəlmir.
-Boşandığın zaman bağışlayacaq?
-Bəlkədə...
-Sabah sənədlər hazır olacaq imzlayarsan.... Qalır o, əclafın imzası.
Yadıma düşdüyü zaman belə sinirdən əlim ayağım əsirdi. Dərin nəfəslər alaraq sakitləşməyə, özümü ələ almağa çalışırdım. Məhsətinin yaşadığı binaya çatdığımızda dayandım. Sağollaşıb getdiyində arxasından səslədim.
-Məsi.
Geri dönərkən yaxınlaşıb dodaqlarını öpdüm. Hər şeyə hazır idim, geri itməsinə eləcədə yenə şillə vurmasına ancaq əksi olmuşdu. Məhsəti qarşılıq verməsədə məni itməmişdi. Hər ehtimala qarşı yavaşca əllərindən tutub dodaqlarımı alnına sıxdım.
-Səni sevirəm.
Sözümü deyib bir iki addım gerilədim və onun binaya girməsini gözlədim. Məhsəti üzümə baxmadan başını əyib binaya daxil oldu, mən isə otelə döndüm.... Bu yaşadığım sevgidən ötə bir şey idi. Məhsətinin xəyalı, utancaq baxışları bir an belə ağlımdan çıxmırdı...
Səhər oyandığım zaman belə ağlımda axşam ki öpüş vardı. İşlərimi həll etməyə çalışsamda alınmırdı, fikrimi toplayıb işə yönəldə bilmirdim. Fasilə verdiyim zaman Məhsətiyə zəng vuraraq, yorğunluğumu atmağa çalışırdım. Axşama doğru Cavid zəng vurub danışmaq istədiyini bildirdi. Babək ilə bağlı olduğunu bildiyim üçün bir yerdə qərar tuta bilmir, otaqda var gəl edirdim. Nəhayət ki, qapı döyülmüş və Cavid gəlmişdi.
-Boşanma sənədləri.
Əlində tutduğu sənədləri göstərib gülümsədi. Tələsik sənədləri alıb vərəqləməyə başladım.
-Babəkin yerini öyrəndim dostum.
Sənədləri dolabçanın üzərinə buraxıb geri