binamusa sarılmağı, öz ərinə sarılmaqdan üstün tutursan? -əllərini cibinə yerləşdirib otaqda gəzinərək davam etdi- adı nə idi? Dur xatırlayacam..... Hə hə xatırladım Qabil -qarşıma keçib gözlərimin içinə baxdı- Qabil Mehdiyev.
-Binamus?
Axır ki, özümü ələ alıb dilləndim.
-Nədi? Sevgilinə binamus deməyim xoşuna gəlmədi?
-Namusdan bəhs edəcək son insan belə deyilsən. Namus sözü ağzına yaraşmır, əmanət kimi durur. Məncə qadınların namusu ilə oynayan biri başqasına "binamus" deməzdən əvvəl özünə baxmalıdı.
Üzümə dəyən şillə ilə cümləm yarıda kəsilmişdi amma heç bir ağrı hiss etmirdim. Gülümsəyib gözlərimi üzünə zillədim.
-Heç dəyişməmisən. Hələdə gücünü qadınlar üzərində sınayan aciz Babəksən.
-Kəs səsini!
-Niyə? Həqiqətlər çox acıdı?
-Sus dedim qadın sus.
-Mən artıq döyüb susdurduğun Məhsəti deyiləm. İllər məni çox dəyişdirdi.
-Bilirəm səni tamamən dəyişdirib artıq o namuslu balaca qızcığaz deyilsən, varlıların içki süfəsinin məzəsi olmusan. Elə bilirdin xəbərim olmayacaq, bilmiyəcəm?
-Özün olmasanda köpəklərin ətrafımdaydı.
-Bəli Məhsəti xanım. Hər dəqiqə xəbər verirdilər. Üstəlik oğlumuda bu işə qatdın.
-Oğlun?- dəli kimi qəh qəhə atmağa başladım -Atıb getdiyin, axtarmadığın körpəyə necə oğlum deyə bilirsən?
-O, mənim oğlumdu.
-Bioloji olaraq.
-Hər nəisə... Oğlumu o, adamla niyə görüşdürdün?
Qollarımı qoynumda birləşdirib dik baxışlarımı üzünə zillədim.
-Nə oldu? Olmayan qururuna toxundu?
-Məhsəti! Səbrimi zorlama.
-Sən necə gəldin? Polisdən gizli?
-Sənin rəzalətini eşidib qaçaq yolla gəldim.
-Vay vay qadın taciri ərim, namus üçün qaçaq yolla gəlib. Nə cəsur davranış.
Yenidən üzümə dəyən şillə ilə dodağımda istilik hiss etdim. Toxunduğumda isə dodağımın kənarından qan axdığını bilib baş barmağımla sildim.
-Sənin dilin çox uzanıb.
-Babək artıq nələri isə danışmağa çalışmağın heç bir mənası yoxdu. Boşanaq səndə gəldiyin yerə dön. Polisə bildirməyəcəm gəldiyin kimidə çıxıb gedərsən.
-Boşanmaq?.... Mən heç vaxt boşanmayacam bunu o beyninə