sualı veriləndə nə yaşadı xəbərin var? Şəfiqə ana nələr yaşadı xəbərin var? Mənim əlimdən gəncliyimi, ailəmi, həyatımı aldığında nələr yaşadım xəbərin var? İndi qarşıma keçib hesab soruşursan, mənə xəyanət etdin deyirsən. Hansı haqla? Sən bütün haqlarını 4 il əvvəl itirdin.
4 ildi içimdə yığılıb qalan nifrəti qusurdum bu gecə.
-Heç bir haqqımı itirməmişəm.
-Gülməli söhbətlər edirsən, yəqin özündə fərqindəsən.
-Biz evliyik.
-Boşanacayıq.
-Mən boşanmayacam bunu o beyninə yaz?
-Boşanmayacaqsan..... Yenə iyrənc həyatına geri dönəcəksən, mən isə burda uşağını saxlayacam. Planın budu?
-Ay sağol.
Dəli kimi qəh qəhələrlə gülməyə başladım. Belimi nisbətən önə əyib dilləndim.
-Özümü öldürərəm yenə sənin arvadın olaraq qalmaram.
-Sən mənim üçün zatən ölüsən. Sadəcə sənin ruhuna xəyanətinin cəzası olaraq əzab verəcəm.
-Bilirsən nə düşünürəm?
-Nə düşünürsən Məhsəti xanım.
-Sən elə xəyanətə laiqsən.
-Demək zövq alırsan bizə xəyanət etməkdən? O, adamın qollarında olmaqdan?
-Bizə? Biz kimik?
-Sən və mən.
-Sən və mən heç vaxt biz olmadıq.
-Bəs yaşananlar? Xatirələrimiz?
-Bizim heç bir xatirəmiz yoxdu Babək başa düş bunu.... Tək xatirəmiz budur.
Köynəyimin qolunu geri çırmalayıb damğanı göstərdim.
-Demək hələ durur. Görürsən? Səndə məni unuda bilməmisən. Bu yazı kimə aid olduğunu göstərir.
-Bu yazı sən həyatımdan çıxdığın gün silinəcək. Bunu silinməsi sənin üçün çəkdiyim son acı olacaq.
-Təəssüf ki, o gün gəlməyəcək.... Bilirsən nə maraqlıdı mənə. O, adam bu yazıyı gördüyü halda səninlə necə yatdı?
-Eşitmək istəyirsən?
-Eşitmək yox, eynisini mənə yaşatmağını istəyirəm.
Ayağa qalxıb mənə doğru gəldiyində məndə qalxıb əlimi önə tutdum.
-Xəstəsən sən, uzaq dur məndən.
-Niyə? İstəmirsən məni?
-Sənə nifrət edirəm.
-Elə demə gözəlim- başdan ayağa məni süzüb davam etdi -Mən getdiyimdə cılız bir qızcığaz idin amma indi daha da gözəlləşmisən.
-İyrənirəm səndən.
-Niyə? Halbuki ordakı qadınlar mənimlə yatmaq üçün sıraya girirlər.
-İç üzünü bilmirlər