MƏHSƏTİ
Afaq.Q
Bölüm 15.
Məhsəti.
Qapıda dayanıb dəhlizdə gördüklərimi analiz etməyə çalışırdım. Polislər Babəkin əllərini qandalladığı sırada əsəbi gözlərini mənə zillədi.
-Bunu da etdin hə?
Babəki mən şikayət etməmişdim.
-Mən.... Mən...
Özümü müdafiə etməyə çalışırdım ancaq Babəkin baxışları o qədər nifrət dolu idi ki, sadəcə ağzımı açıb yuma bilirdim.
-Məhsəti xanım şikayət etməyib.
Müfəttiş Mahir bəy sözünü dedikdən sonra baxışlarını Şəfiqə anaya yönəltdi.
-Şəfiqə xanım bildirdi burda olduğunuzu.
Çox təəccüblənmişdim çünki Qabilin etdiyini düşünürdüm. Tək təəccüblənən mən deyildim, Babək də çaşqınlıq içində anasına baxırdı.
Şəfiqə ana Babəkin qarşısına keçib iti baxışlarını üzünə zillədi.
-Mən şikayət etdim.
-Axı..... Sən..... Sən mənim anamsan, necə etdin?
-Səhv üstünə səhv edir, batdıqca batırsan. Səni dayandırmağın başqa yolu yoxdu.
Babəkin gözlərindəki xəyal qırıqlığını açıqca görmək olurdu. Məyus baxışlarını anasından ayırmadan qısıq səslə dilləndi.
-Sənə nifrət edirəm, keşge atam yox sən ölsəydin.
Şəfiqə ana əlini ağzına tutub olduğu yerdən tərpənmədən baxışlarını yerə dikdi. Polislər Babəki apardıqdan sonra yaxınlaşıb kürəyini qucaqladım. Sözün əsl mənasında donmuşdu.
-Ana, ana.
Səslənsəmdə heç bir cavab ala bilmirdim. Güclə divanda tərəf gətirib oturtdum. Qadının rəngi getdikcə dəyişir, kağızdan fərqlənmirdi. Özündən getdiyini görüb çox qorxmuşdum. Nə edəcəkdim indi? Qapını döyülməsi ilə qaçaraq qapıyı açdım. Qabili görüncə axmağa hazır dayanan göz yaşlarım yanağımda cığır açmağa başladı.
-Məsi yaxşısan? Bayaqdan zəng vururam niyə açmırsan? Ağlama...
-Qabil anam....
-Nə olub?
-Halı pisləşdi.
Qabil təlaşla içəri keçib salona daxil oldu. Şəfiqə ananın önündə əyilib dizlərini yerə qoyması, onun qəlbinin nə qədər yumşaq olduğundan xəbər verirdi. Qabil heç tanımadığı qadının önündə əyiləcək qədər alçaq könüllü və fərqli biri idi. Təzyiq ölçmə aparatını verib yanına, yerə çökdüm. Qabil Şəfiqə ananın təzyiqini ölçür, nəbzini