yorğunluqdan öldüyün zaman evə gələn qonaq kimi. . yolda nələrəsə çox əsəbləşib ağladığın zaman qarşına çıxan tanışlar kimi. . kimisə həyəcanla gözlədiyin zaman keçmək bilməyən dəqiqələr kimi . . özünü səni incidən yaxınının qarşısında güclü göstərməyə çalışanda titrəyən o səsin kimi . .
nə bilim . .
. . Niyə fikirlərini dəyişmək istəyirik ki bir insanın ? niyə olduğu kimi qəbul etmək bu qədər çətindir? …niyə məni qəbul etmək çətindirsə həyatıma daxil olmaq bu qədər maraqlıdı ? niyə fikirlərim maraqlı deyilsə sual verilir ? mən sizin fikirlərinizə qarışdığımı xatırlamıram . . bu halda, nədir beynimdəkilərə bu qədər maraq ?! mən mənəm , bu fikirlər mənimdi , bu mənəm . . bəlkə Ay ağ rəngdə deyil , bəlkə səma mavi rəng deyil . . ulduzlar da yoxdu bəlkə . . amma mən belə görürəm səmanı , ulduzları , ayı. . mən belə xoşbəxtəm çünki , belə görmək istəyirəm . . ağıllı olmaya bilərəm , gözəl olmaya bilərəm , düşüncəsiz , vecsiz biri ola bilərəm . . bundan sənə nə? var oluşum möcüzədir mənim, yaradılışım mükəmməldir . . fikirlərim özümə məxsusdu , sadəcə mənə. . gözəl olub olmadığımın da bir fərqi yoxdu . ümumiyyətlə fikrini soruşmadım. .
P . S : Mən düşünürəm , əlimdən alınmayan tək şey budu çünki . . və , sən ! heç vaxt nə düşündüyümü , gerçəkdə nə hiss etdiyimi bilməyəcəksən . . bu mənim ən böyük qalibiyyətimdir .