gecə.


Üç səhvim oldu. Tanıdım, güvəndim, inandım! Bir düzüm oldu, sevdim. Amma üç səhv bir düzü sildi.


"Dünyaları sığdırırdım ürəyimə" deyərdin mənə bir zamanlar. Dünyaları sığdırırkən ürəyinə, məni sığdıramadınmı?

Nə gözəl deyib şair "İndi mən xoşbəxtliyə ömürlük cəza alsam, sabah əfv çıxar"


İnsanlardan uzaqlaşanda həyatlarına davam edirlər geri qayıtmağını gözləmirlər.

Gələcəyə də o qədər ümidim yoxdur artıq. Adı gələcək olsa nə olar, sən gəlmədikdən sonra.


Nə qəribə dünyadır bu. Ağlımdasan deyən balıqlar, həyatımsan deyən kəpənəklər gördüm.


Qolumuzu dişləyərək saat düzəldərdik uşaqlıqda, sanki zamanın canımızı acıtacağını bilirmiş kimi.


Yuxusuz gecələrimdə gözyaşlarımla yazdım adını ürəyimə günəşsiz günlərimdə qanımla suladım şəkillərimizi yenidən gələrsən deyə!


Min dəfə yalan olsan da inanardım sənə. Sən məni aldatmadın, mən sənə inanmağı seçdim. Hamısı budur.


Sənin də sevdiyini zənn etmişdim. Ya da elə olmasını istədiyim üçün, özümü buna inandırmışdım.


Gül indi ağlayan gözlərimə baxaraq gül! Sabahların üçün gül, çəkdiyim acılar üçün gül, sən həmişə gül məni düşünmə gülüm.


Çox sahiblənmədən sevəcəksən məsələn. Həm hər an əllərindən çıxıb gedəcəkmiş kimi, həm də həmişə sənin qalacaqmış kimi.


Başqasını sevmən mənə əzab verərmi sandın? Sən məni də sevmişdin onsuz da. Uşağıydım da o qədər inanmışdım ki qayıdacağına.


Heç kəsi qırmayım deyirəm, bir də baxıram özüm paramparçayam.


"Səni Sevirəm" cümləsi ən çox sənə yaraşırdı, ən çox səndən eşitmək xoşbəxt edirdi.


Xoşbəxtlik? Bəli, adını eşitmişdim.


Bəlkə kimsə olmayacaq sənin kimi. Amma səndə olmayacaqsan əvvəlki kimi.


Kaş yanımda olsaydın demirəm, bilirəm ki, istəsəydin olardın.


İnsanlar sahib olduqlarını kiçik hesab edər, sahib ola bilmədiklərinə əhəmiyyət verər.


Məncə sən eşqi sadəcə çox sevmək kimi anlayırsan. Halbuki qarşılıqlı sevməkdir eşq, qarşılıqlı sevmək və qovuşammamaq.


Ən pisi də; Bərbat bir yaddaşım