n uzaqlaşdırdım? Niyə hərşeyə görə onu günahlandırdım? Bilmirdim amma artıq bu həsrət bitməli idi amma ondan əvvəl getməli olduğum bir yer daha vardı.
Gecəyə hazır idim... Son dəfə güzgüdə özümə baxdım. Saçlarımı hər zaman olduğu kimi dalğalı edib çiyinlərimə tökmüşdüm. Uzun zaman sonra ilk dəfə strablez, qollarımı açıqda qoyan don geymişdim çünki qolumda yazı yox idi artıq. Bəli sildirmişdim... Canım yanmışdı amma olsun Qabil üçün dəyərdi. Çantamı götürüb otelə doğru yol aldım... İçəri daxil olduğumda həyəcandan əlim ayağım titrəsədə fikir vermədən zala doğru irəlilədim. Qabil orda idi amma əvvəlki gözlərinin içi gülən Qabildən əsər əlamət qalmamışdı. Onu bu halda görmək içimi parçalayırdı.
-Qabil.
Səsim titrəsədə yavaşca dilləndim. Qabil məni gördüyündə yerində donub qaldı. Bir neçə dəqiqə heç bir reaksiya vermədən baxdı sadəcə. Daha sonra ayağa qalxıb yavaş yavaş yanıma yaxınlaşdı və barmağının ucunu qoluma toxundurdu.
-Canın çox yandımı?
-Sənsizlik qədər yox.
Qabil dolmuş gözlərini üzümdə gəzdirib gülümsədi.
-Sənsizlik daha çətindi.
-Mən səni sevirəm.
Sözümü bitirib üzünə baxdım. Qabil həqiqətən donmuşdu deyəsən. Əlimi qaldırıb gözləri önündə yelləməyimlə özünə gəlib məni bağrına basdı...
7 Aprel 2018.
Hamiləliyimin 7 ayı tamamlanıb və qızımıza qovuşmağımıza 2 ay qalıb. Qapı döyülür...
-Ah Qabil yenə nə unutdun.
Söylənərək qapıyı açdım və gördüklərimlə şok oldum. Qarşımda Şəfiqə ana və Sayif. Aman Allahım hansına sarılacağımı bilmirdim... Necə də darıxmışdım onlar üçün həm ağlayır həm dəli kimi Sayifi öpüb qoxlayırdım... Yarım saat sonra salonda bir yanımda oğlum bir yanımda anam oturmuşduq.
-Ana bunu mənə niyə etdiniz?
-Bunu üçün qızım.
Əlini qarnıma qoyub gülümsədi. Onun nə etmək istədiyini indi anlamışdım. Hamısının mənim xoşbəxtliyim üçün olduğunu indi görürdüm.
-Qızım artıq burdayam. Qabil köhnə evi satdı və sizə yaxın yerdən ev aldı. Yanındayam daha... Sayifə hələ heçnə deməmişəm biraz böyüsün bütün həqiqəti biləcək. Qabil sayəsində bir