onları birinci və əsas yerə qoyur.
EHTİRAS üzərində qurulmuş münasibətlərdəki dərin eqoistlik (özünü düşünmək) bütün hərəkətlərə və münasibətlərə bütövlükdə təsir edir (bir də baxırsan ki, qarşındakının sözü-söhbəti ancaq özüdü, sən nə onun beynində, nə arzularında, nə planlarında, nə də həyatında yoxsan)
Esil sevgi olanda hər ikisi güzəştə gedir, elə qərar vermək istəyir ki, hər ikisi xoşbəxt olsun. Ehtirasa əsaslanan münasibətdə isə hər ikisi öz arzularına çatmağa meylli olurlar, heç vaxt fikirləşmirlər ki, "belə olsa o da xoşbəxt olacaq?”
Ehtirasa əsaslanan münasibətlər çox çəkmir. Çünki belə münasibət ancaq arzulara və ehtirasın özünə əsaslanır. Məqsədə çatandan sonra ehtiras sönür, o insan da daha arzulanan olmur. Ehtiras öləndən sonra o biri hisslər də yox olur.
Ehtirasa əsaslanan münasibətdə eqoistlik və hörmətin olmaması münasibətin qısa və söz-söhbətli olmasına səbəb olur.
SEVGİ EHTİRASın içində (sərhədlərində) yaşaya bilməz! Amma EHTİRAS çox tez-tez SEVGİnin içində olur.
Ehtiras özündə sevgini yaşada bilmir. Çünki Ehtirasda olan eqoistlik buna imkan vermir. (bir insan ancaq özünü düşünürsə, başqasını necə sevə bilər? Sevsə də bu əslində ehtiras olacaq, sevgi yox)
Amma ehtirasın olması sevgiyə əsaslanan münasibətlərdə ona daha yaxın olmaq arzusunundan yaranır. Ehtiras Sevgini ötüb keçmirsə, hər ikisinin bir-birinə daha çox bağlanmasına səbəb ola bilər.

Unutmayaq ki, SEVGİ üzərində qurulan münasibətlər fədakarlıq və qayğıya əsaslanır, EHTİRAS üzərində qurulan münasibət isə diqqətsizlik, laqeydlik, eqoistliyə
Amma SEVGİ ilə EHTİRASı bir-birinə qarşı qoymaq mümkün deyil, sadəcə münasibətlərinizdə hansının daha çox olduğunu