, onları həddən artıq çox kontrol ediblər. Və bu da səbəb olub ki, o qız özünə həmdəm tapsın və evdən qaçsın. İmam Sadiqdən (ə) nəql olunan bir hədisə nəzər salaq. Bir müsəlman yəhudini müsəlman edir və buna çox sevinir. Sabahısı günü sübh azanı zamanı həmin yəhudi görür ki, qapısı döyülür və açanda həmin müsəlmanı görür. Müsəlman ona deyir ki, gəl gedək məscidə, sübh namazını orada qılmağın savabı çoxdur. Onlar məscidə gəlib, sübh namazını qılırlar. Müsəlman təzə müsəlman olan yəhudiyə deyir ki, gəl bu gün oruc tutaq, savabı çoxdur. Oruc tuturlar, söhbət edirlər və görürlər ki, zöhr azanı yaxınlaşır. Müsəlman deyir ki, gəl zöhr namazını da qılaq, sonra gedərik. Onlar xülasə zöhr, əsr, məğrib və işa namazlarını qılırlar və bu oruc tutmuş, bütün günü ac məcsiddə oturan yəhudi gecə yorgun evinə qayıdır. Sabahısı həmin müsəlman yenə sübh azanı zamanı onun evinə gəlir və məscidə getməyi təklif edir. Yəhudi deyir ki, o artıq müsəlman deyil, axşam evə qayıdan zaman yəhudi olub, çünki bu din boş-bekar adamlar üçündür, onun isə başqa işləri vardır. Gördüyümüz kimi, tələbkarlıq nəticəsində təzə müsəlman olan yəhudi bu dindən əl çəkir. Əməli tərbiyə İslamda çox mühümdür. Belə ki, bu tərbiyə deyir ki, ey ata, sən gərək insan olasan ki, oğlun insan olsun, ey ana, sən gərək hicablı, həyalı olasan ki, qızın da sənin kimi olsun. Çünki körpə dünyaya gözün açan gündən başqalarını təqlid edir. Əgər qızdırsa, anası kimi geyinmək, oturmaq, gülmək, hətta danışmaq istəyir. Əgər oğlandırsa, daha çox atası etdiyi hərəkətləri etmək, onun kimi rəftar etmək istəyir. Ancaq bu təqlid əgər valideynlər imanlıdırlarsa, yaxşı sayılar. Vay o gündən ki, valideyn cahil və əxlaq cəhətdən zəif olsun, onda bu uşaqlardan və ya yeniyetmələrdən nə gözləmək olar?! Ona görə əgər ana istəyirsə, qızı iffətli, hicablı, imanlı xanım kimi böyüsün, gərək öz rəftarlarına, naməhrəmlərlə hərəkətinə, geyiminə diqqət etsin. Əgər ata istəyirsə ki, oğlu mömin, imanlı və əxlaqlı övlad olsun, birinci növbədə özünü tərbiyə