yoluna) malik idi. O, fəzl və elm sahibi, zəngin hikmət və kəramət sahibi, kamil ağla, yüksək əxlaq keyfiyyətlərinə, ali və fəxr olunmalı məziyyətlərə malik idi. O, öz əsrinin sərvəri, ən gözəli, ən zərifi və ən əxlaqlısı idi. Səkinə (s.ə.) xanımın Kərbəla vaqiəsində 15 və ya 12 yaşı var idi ki, Kərbəlada şəhadətə yetişən əmisi oğlu Abdullah bin Həsənlə (ə) ailə qurmuşdu.”

Xanım Səkinə (s.ə.) quranşünas, fiqh üzrə mütəxəssis, hədis ravisi kimi öz elmi töfhəsini verməklə yanaşı, şeriyyat və ədiblikdə də yüksək bacarığa malik idi.


***

Xanım Səkinə (s.ə.), əcdadı Rəsulullahın (ə): “Quran daşıyıcıları Qiyamət günü behişt əhlinin sərvərləridirlər (başçılarıdırlar)” buyuruşunu atası İmam Hüseyndən (ə), o da öz növbəsində atası Əmirəl-möminin İmam Əlidən (ə) nəql etmişdir.

Xanım Səkinə (s.ə.) hicri ilə 117-ci ildə rəbiül-əvvəl ayının 5-də Mədinədə dünyasını dəyişmişdir.


***

Amma burada bir zikri-müsibət etməsək, bəhsin haqqını əda etməmiş olarıq. Görəsən nədən Hüseyncanımızın gül balası Həzrət Səkinənin (s.ə.) mübarək bədənini Bəqidə torpağa tapşırmağı yubadırlar?!

Görəsən niyə yeniyetmə yaşlarında Kərbəlada atasının şəhadətinə şahidlik edən bu nurani Xanımın torpağa tapşırılmasını günün əvvəlindən işa (xüftən) namazından sonraya qədər saxlayırlar?!

Vaqiə belə idi ki, Xanım Səkinə (s.ə.) dünyasını dəyişəndə, Mədinənin hakimi olan lənətlik bəni-Üməyyə nökəri olan vali xəbər göndərir ki, dəfni saxlayın, cənazə namazını özüm qılacağam. Amma bunu deyibən, özü zöhrdən öncə şəhərdən kənara çıxır, orada-burada gəzib-dolaşır və yalnız işa namazından sonra qayıdır. Bütün bu vaxtı hamı Bəqidə gözlənti halında və nigaran halda intizarda qalır. Axşam düşəndən sonra qayıdan hakim, yalnız bu vaxt cənazə namazını qılmağa icazə verir.

Beləcə bu lənətlik hakim, Xanım Səkinənin (s.ə.) dünya həyatındakı sərgilədiyi mövqenin “əvəzini çıxır”. Xanımın (s.ə.) Peyğəmbər (s) yolunun, vilayət xəttinin müdafiəsində göstərdiyi əzmkarlığın intiqamını öz aləmində