Həzrət Mühəmmədin (s) yatağındadır.

Aman Allah! Burada həyəcan məni bürüyür. Rəsulun (s) canı olan insan, özünü fəda etməyə hazır olub. Əziz Rəbbimiz bu fədakarlığı Öz ayələrində vəsf edib. Gözümü heyrət dolu göz yaşları bürüyür. Özümü birtəhər ələ alıb, Allahın müqərrəb mələklərindən soruşuram: “Yaxşı, bəs siz burada nə edirsiniz, ey Allahın müqərrəb mələkləri?!” - “Bizə Rəbbimiz tərəfindən xitab olundu ki, bizim ikimizin (Həzrət Cəbrayıl və Həzrət Mikayıl) arasında qardaşlıq qərar verilib. Bundan əlavə, birimizin ömrü digərindən uzun qərar verilib. Bizdən soruldu ki, hansımız hazırıq digərinə ömrümüzü verək. Hər ikimiz uzun ömür istədik. Buradaca bizə bu yerə, bu yatağa tərəf baxmağı buyurdular. Orada Həzrət Əlini (ə) gördük. Gördük ki, necə qardaşı Həzrət Mühəmmədin (s) yerində uzanıb və özünü onun üçün fəda etməyə hazırdır. Yerə enib onu düşmənlərdən qorumaq əmrini aldıq. Beləcə yerə endik”, - deyə cavab verirlər.

Mələklər mənə anlatdıqca, hansı bir nurani səhnənin şahidi olduğumu anlayıram. Anlayıram ki, Allahdan hicrət buyuruşu alan Həzrət Muhəmmədin (s) yatağında, düşmənləri çaşdırmaq üçün onun yerinə uzanıb, canını fəda etməyə hazır olan Həzrət Əlinin (ə) növbəti Allaha bəndəlik səhnəsinin şahidi olmuşam. Beləcə “Leylətul-məbit”in şahidi oldum. Besətdən düz 13 il sonra baş verən bir gecənin.

Bəli, salam olsun sizlərə, ey ümmət! Hər ildə bir dəfə sizlərə baş çəkərəm. Mənim gəlişimlə əzadar əhli qaradan çıxar. Mənim gəlişimlə məhərrəm-səfər əyyamı bitər. Mənim gəlişimlə “Leylətul-məbit”(“Yatmaq gecəsi”) insanların yadına düşər. “İnsanlardan eləsi də var ki, Allahın razılığı üçün öz canını satır. Allah bəndələrə qarşı çox şəfqətli və mehribandır” (“Bəqərə”, 207) ayəsinin nazil olma şəninin səbəbkarı olan insanın, öz canını fəda etməyə hazır olan insanın hekayətini insanlar təkrar-təkrar xatırlayaraq, fədakarlıq adına ucalan bu səhnədən vücudi bir zövq alarlar.

Hə, unutdum deyəm. Mən rəbiyül-əvvəl ayının hilalıyam.

Allah amanında qalın.