qədər də təzad, zərrə qədər də uyğunsuzluq yoxdur, ola da bilməz. Nəzər salaq, görək Quran elmdən, təəqqüldən uzaq düşən bu fərdlərə necə münasibət bəsləyir? Quran məntiqi açıq-açığına söyləyir ki, düşünməyən, təfəkkür etməyən, əqllərindən istifadə etməyən insanlar, sürünənlərdən, heyvanlardan da aşağı bir dərəcədədirlər. Dinimiz buyurur ki, bütün fəzilətlərin, yaxşılıqların, gözəlliklərin, bəyənilmiş bütün üstünlüklərin hamısının kökü, bünövrəsi, mənbəyi - elmdir. İslam elmi bu dərəcəyə çatdırır. İslamın nəzərində elm bütün fəzilətlərin köküdür.

Hətta, İslam məntiqində bildirilir ki, elmlə yatmaq, cəhalətlə qılınan namazdan daha üstündür. Yəni, bir insan təəqqüllə, təfəkkürlə, elmlə yata, bu onun nadanlıq vəziyyətində qıldığı namazdan qat-qat üstündür. Digər bəhsdə isə görürük, buyurulur ki, elmin, təəqqülün, düşüncənin bir miqdarı, çoxlu elə-belə ibadətdən qat-qat üstündür. Əlbəttə, bu, ibadətin vacibliyini insanın üzərindən götürmür. Sadəcə elmin əhəmiyyətinə vurğu edilir.
Digər bir çaları da göstərmək olar. İslamın elm dalınca getmək buyuruşunu. Buyurulur ki, elm öyrənmək, elm dalınca getmək - həm müsəlman kişisinə, həm də qadınına vacibdir. İslamın nəzərində elmin məqamı gör nə qədər uca və müqəddəsdir ki, İslam buyurur: yer və göy elmlə məşğul olan insana dua edər.

Və yaxud, bildirilir ki, əgər insan ölsə və ölərkən, məşğuliyyəti bir elm ola ki, bu elmlə İslama dirilik gətirmək istəyə, yəni, həmin insanın o elmi öyrənməkdə məqsədi İslama həyat gətirməkdirsə - bu halda İlahi peyğəmbərlərlə bu insan arasında çox az bir fasilə olacaq.
İslam məntiqində, alimin cahillərlə fərqi - dirinin ölülərlə fərqinə bənzədilir. Cahillər arasında olan alim, ölülər arasında olan diri ilə