Bir qadın həzrət Davudun (ə)hüzuruna gəlib dedi: "Ey Allahın peyğəmbəri, sənin Allahın zalımdır ya ədalətli?"Davud (ə) buyurdu: “Allah-Taala
ədalətlidir, heç vaxt zülm etməz.”
Sonra buyurdu: “Nə baş verib ki,
belə sual verirsən?”
Qadın dedi: “Mən dul bir qadınam və
üç qızım var. Əllə libas toxuyuram,
dünən toxuduğum şalı parçaların
arasına qoyub bazara satmağa
aparırdım. İstəyirdim ki, şalı satıb
pulu ilə uşaqlara yemək alım. Lakin
birdən bir quş gəlib parçanı əlimdən
apardı. İndi çox pis vəziyyətə
düşmüşəm və uşaqlarıma yemək
almağa pulum yoxdur.”
Qadın sözünü qurtarmamış həzrət
Davudun (ə) evinin qapısı döyüldü.
Həzrət Davud gələnlərə evə girməyə
icazə verdi. Bu vaxt on nəfər tacir
həzrət Davudun (ə) hüzuruna gəldi
və hər bir 100 dinar o həzrətə verib
ərz etdilər: Bu pulları ehtiyaclılara
verin. Həzrət Davud (ə) onlardan
soruşdu: “Sizin birlikdə bu qədər
pulu bura gətirməkdə məqsədiniz
nədir?”
Ərz etdilər: “Biz gəmiyə minmişdik,
birdən tufan qalxdı. Gəmi
zədələndiyindən az qalmışdı ki,
bataq. Həmin vaxt bir quş gördük ki,
qırmızı parçanı bizə tərəf atdı.
Parçanı açdıq, arasında toxunmuş bir
şal gördük. Toxunmuş şalla gəminin
zədələnmiş yerini möhkəm bağladıq
və gəmi öz qaydasına düşdü. Sonra
tufan da yatdı və biz sahilə çatdıq.
Gəmi zədələnəndə hər birimiz 100
dinar nəzr etdik ki, əgər nicat tapsaq
sizin xidmətinizə gətirək. Bu pullar
sizin ixtiyarınızdadır, hər kimə
istəsəniz verin.”
Həzrət Davud (ə) qadına buyurdu:
“Sənin Allahın dənizdən sənə
hədiyyə göndərir, amma sən Ona
zalım deyirsən? Sonra 1000 dinarı
qadın verib buyurdu: Bu pulu
övladlarının dolanışığı üçün istifadə
et, Allah-Taala sizin güzəranıza
hamıdan agahdır.”