hər altı-bazar bizdəydi ki, “Qızı verin də, day! Qocalır axı!”. Sən anlamazsan e, boş-boş danışıram. Heyf sənə görə itən saniyələrimə. Sən məndən yox, vapşe mən səndən ayırlıram. Neçə ay idi ki, dieta saxlayırdım. Amma dayandırmışam. Əksinə hər gün nə gəldi basıb, yeyirəm. Stolda kimdə artıq yemək qaldısa, onu da yeyirəm. Bilirsən niyə? Çünki qurban olduğumdan sənin başına mən boyda daş salmasını istəmişəm...
Əlvida, Cümşüd! Get, xoşbəxt ol demirəm. Get mən olduğum kimi ol. Sevgili kimi cəhənnəm, bari mənə bir alim kimi hörmət qoyardın.
Qırıl