a pozmayib meni daha pis veziyyete salan sozler dedi.
-eger onun meqsedini bilseydin,hec ozun de komek etmezdin menim kimi.
Leyla duruxdu. Bilmirem,ona inandi ya yox,amma,hec ne demeyib mene dogru conerek nevaziwle tekrar elimden yapiwdi.
Ele bil ondan mene guc geldi. Bir anda butun gucumu toplayib Camalin uzerine wigidim.
-eclaf,alcaq!deyerek harasi geldi yumruqlamaga,tepiklemeye bawladim. Sakitlewe bilmir,uz gozu qana bulanmiw Camali oldurmek,butun aciqimi ondan cixmaq isteyir,zerbeni zerbe daliyca getirirdim. Tebii ki,o da qarwiliq verirdi.
Bizi ayirmaga cehd eleyen Leylaya bele fikir vermirdim.
-kimdi eclaf?qizin hisleriyle oynayan sen yoxsa men?sen onu bir mawina deyiwdin!Camal bagirirdi. Artiq taqetim qalmadi. Bu sozler ureyime gulle kimi deymiwdi. Leylaya condum. O dehwetle mene baxirdi.
-ne deyir bu?
Agzimi acmaga imkan vermemiw Camal her weyi acib tokdu.
-kiwisense,ozun etiraf et,deyib odlu baxiwlarini uzume zilledi.
Dilim qifillanmiwdi. Leylanin sert willesi uzumu yandirdi. O an heykel kimi dayanib hec neyin ferqinde deyildim. Etrafda qariwqa kimi gezinen insanlar,qulagimda uguldayan anlawilmaz sesler,kiminse qolumdan tutub meni harasa surumesi ve birden yere yixilmagim. . .
Her wey,her wey yuxu kimi gelirdi. Ozume gelende xestexana otagindaydim. Anam bawim uste aglayir,hekimle atam onu sakitlewdirmeye caliwirdi. Ewitdiyim tek wey anamin aglayaraq dediyi
-uwagim bu yawda eseb xestesi oldu. Onun ne yawi var ki nevroza doze. . .sozleri oldu.
Gozumu yumub baw verenleri xatirlamaga caliwdim. Her wey aydinlawanda Leyla ilk olaraq aglima geldi. Qalxmaq isteyende anam gorub mane oldu.
-qalxma,agilli balam,deyib bawimi siqalladi. Gorunur,onu cox uzmuwdum. Pewmam oldum.
-sakit ol,her wey yaxwidi,kecdi artiq,deye qadin uz gozumu opmeye bawladi.
. . .1hefte mektebe getmedim. Mende nevroz awkarlanmiwdi.Ciddi mualice teleb olunurdu.
Anam ciddi cehdle mektebe getmeyime mane olsa da birteher onu razi salmiwdim. Bir ay qalirdi mek ebi