bitirmeye,imtahanlar donemiydi. Getmeliydim.Soz vermiwdim ki,mualiceye mane olmayacam,lap lazim gelerse bu 3 ay tetil boyu evden de cixmayacam.
Evin abu havasi,yataq xestesiymiwem kimi yanima gelib geden dost taniwlar meni gerginliye aparirdi. Tek istediyim wey Leylani gormek idi deye sabah tekrar mektebe gedeceyim meni olduqca yuksek ehvala koklemiwdi.Evdekiler mumkun qeder menimle ehtiyatla davranirdilar. Her wey eseblerime toxunurdu,amma,bu gun yaman gumrah idim. Yeqin sabahki goruw buna tekan vermiwdi.
Otagima cekilib buraxdiqim dersleri oxuyurdum. Imkan vermezdim ki nese ali tehsilime mane olsun. Leylanin heqiqeti bilmesi meni ruhdan salsa da,Camalin aciqina oxuyacaqdim.Yorulmadan bir-bir kitablarla mewgul olduqdan sora yataga uzandim. Leylaycun cox darixmiwdim. Onu gormek,sesin ewitmekcun cox weyden kecerdim,amma,yaninda xecaletliydim,uzune baxmaga cesaretim yox idi.Telefonu goturub nomresini yiqdiqim,mesaj yazib gondermek istediyim cox olmuwdu,amma,bacarmamiwdim. Bu muddet erzinde bezi uwaqlar yanima gelib getse de Leyla yox idi,duzu hec gozlemirdim de. Bu anamin da gozunden qacmamiw,tez tez o haqda soruwsa da pis oldugumu gorub movzunu qapamiwdi.
Onu duwunerek yuxuya getmiwdim.
Bolum 12
Seher mektebde Leylani gormedim. Ele ilk andan ureyim sixilmaga bawladiqindan geliwime sevinen sinif yoldawlarima fikir vermeyib mektebi terk etdim.Dunenden koklendiyim yuksek ehval ruhiyye bir andaca telx oldu. Onugormesem nefesim kesilecek kimiydi.Yene nevroz ozunu biruze verir,en xirda wey bele eseblerime toxunurdu. Qarwima kecen her kesle dalawmaq isteyirdim. O an Leyla mene hava su kimi lazim idi.Evlerinin qarwisinda dayanib onu gormek umuduyle saatlarimi otursem de Leyla gorunmedi.Terslikden o an an unutdugum sohbet de yadima duwerek meni deli olmaq derecesine catdirmiwdi.Leylanin <men de seni sevirem. . .amma. . .>ifadesinin qaranliq meqamlarini oyrenmemek sinirlerimi tarima cekirdi.Oz gunahimin ezabi azmiw kimi onun<amma>si da meni mehv edirdi.
Leyla meni