Mənim adım Bir Manatdır. Məni İsveçrədə hazırlayıb Azərbaycana göndərdilər. Bir gün sonra dövrüyəyə buraxıldım. Əvvəlcə məni bir neçə qardaşımla bərabər bir bankomata yerləşdirdilər. Bu vaxta qədər mənə insan əli dəyməmişdi, təptəzə idim. Bir gün bir qoca məni bankomatdan çıxardı. Tək deyildim; mənimlə birgə böyük qardaşlar 20 və 50 manat, yeddi ədəd də həmyaşıdım çıxdı. Qoca bizi cibinə qoydu. Evə çatandan sonra bizi cibindən çıxardı, bir manatlıqların arasından məhz məni seçib nəvəsinə verdi. Nəvəsi məni götürüb sevinə-sevinə dükana qaçdı. Düşünürdüm ki, bu uşaq məni çox sevir. Amma düşüncəm alt-üst oldu. Çünki bu dəcəl məni beş ədəd 20 qəpiklə dəyişdi. Bir neçə dəqiqə sonra satıcı məni qalıq olaraq bir alıcıya qaytardı. Yeni sahibimin cibində xeyli əziyyət çəkdim. Bədənim iki- üç yerdən qatdalanmışdı. Nəhayət, iki barmaq məni bu əzabdan qurtardı. Sahibim məni avtobus sürücüsü nə uzatdı.Bu avtobusda axşama kimi səyahət etdim. Bir neçə manatla tanış oldum. Onların arasında məndən daha sağlamları var idi. Onlar mənə kinayə ilə baxırdılar. Məndən pis vəziyyətdə olanlar isə mənə həsəd aparırdılar. Günün sonunda avtobus sürücüsü plan ödəyərkən məni də yeni sahibimlə tanış etdi. Beləcə, günlərlə əldən-ələ keçirdim və solurdum. Bir gün bir toyda şabaş kimi bir neçə adaşımla birgə rəqs edənlərin başına səpələndik. Bir nəfərin ayağı altında əzildim. İki dəcəl uşaq rəqsedənlərin arasından sivişərək yerdəki pulları yığmağa başladılar. Növbə mənə çatdı. Bədbəxtlikdən hərəsi bir tərəfimdən tutub dartdı. Dəhşətli ağrıdan huşumu itirdim. İki yerə bölünmüşdüm. Özümə gələndə gördüm ki, yapışdırıcı ilə bədənimi birləşdiriblər. Ağrı hələ də var idi. Bir cavan oğlanın cüzdanında idim. Görünür, sahibim kasıb idi. Yerim geniş idi, rahat uzanmışdım. Sahibim,deyəsən, acmışdı. Bir neçə dəfə çörək almaq üçün dükanlara girsə də, heç bir satıcı məni qəbul etmədi. İndiyə kimi müxtəlif insanların əlinə düşmüşdüm, hamısına faydalı olmuşdum. Ancaq heç biri buna layiq deyildi. Tez-tez haram