Qadınların istədikləri saatda, istədikləri yerdə rahatca gəzib-dolaşa bilmədiyi bir ölkənin erkəklərində problem var deməkdir. Çünki bir qadının yaxınlaşmaqdan qorxmasını, çəkinməsini deyil: yanındaykən, hətta yaxınlığındaykən belə hər qadının özünü güvəndə və rahat hiss etməsini təmin edən erkəyə kişi deyilir. Özünü sevilməyə layiq görməyib bu dünyaya ancaq erkəyinin istək və tələbatlarını yerinə yetirmək üçün gəldiyinə inanan qadınlar yaratdınız. Sonra da yaratdığınız bu əsəri bəyənməyib adını "Tükəzban" qoydunuz. Yəni qanadını qırdığınız quş uça bilmədi deyə quşu günahlandırdınız, qəfəslərə qapatdınız. Qəfəsdən qaçanlara isə "əxlaq, namus" damğası vuraraq, az qala cəmiyyətdən təcrid etdiniz, ləkələdiniz. İndi isə qəfəsə qapatdığınız, əsrlərlə qəfəs qanunlarıyla böyüdülən və büsbütün özgüvən duyğusunu itirən, ruhu öldürülən qadınlardan yüksək intellektuallıq, savad, zəka, eyni zamanda səmimilik, cəsarət, güvən və geniş dünyagörüşü gözləyirsiniz. Qadın namuslu olacaq deyirsiniz, amma namusunu ləkələmək üçün əlinizdən gələni edirsiniz. Nə zaman anlayacaqsınız ki, namus sadəcə qadına aid bir nəsnə deyil. Namus - bir qadına baxarkən sərgilədiyiniz əxlaqın, davranışın elə özü deməkdir. Amma bir yanlışı olduğu zaman ən sərt cəzalanan, şiddətə məruz qalan, döyülən, öldürülən yenə də həmin o qadınlar oldu. Nəyə görə qadınlardan hər zaman mükəmməllik, qüsursuzluq tələb olunur? Mükəmməl olmayan kişilərin bunu qadınlardan tələb etməyə nə haqqları var? Axı niyə anlamaq istəmirlər ki, cinsindən asılı olmayaraq, yanlışıyla, doğrusuyla hər kəs bir insan və bir fərddir