üzvü kimidirlər və eyni hüquqlara malikdirlər.

Uzun müddət İslamı öyrənmiş və onu yeganə kamil din hesab etmiş məşhur alman şairi İ.V.Höte (1749-1832) “Qərb-Şərq divanı”nda yazırdı: “Əgər İslam – Allaha təslim olmaqdırsa, bizim hamımız İslam əqidəsində yaşayırıq və bu əqidədə öləcəyik”.

Bernard Şou (1856-1950) “Mühəmməd (s) – Allahın elçisi” əsərində yazırdı: “Mən həmişə Mühəmmədin (s) dininə, malik olduğu möcüzəvi həyat gücünə və enerjiyə görə dərin ehtiram bəsləmişəm. Mənim fikrimcə, İslam taleyin cürbəcür fitnələrini və sivilizasiya fərqlərini dəf etmək yolunda uğur qazana bilən yeganə dindir. Mən qabaqcadan görürəm ki, (bu, artıq bu gün də aydındır) avropalılar bir-birinin ardınca İslam dinini qəbul edəcəklər”.

İslam bütün digər dinlərdən öz kamilliyi ilə fərqlənir. İslam ümumbəşəri dindir və bütün bəşəriyyətə ünvanlanmışdır. Qurani-kərimdə Allah-təala Həzrət Mühəmməd Peyğəmbərə (s) müraciətlə buyurur: “Səni də aləmlərə ancaq bir rəhmət (mərhəmət) olaraq göndərdik” (“Ənbiya”, 107). Qurani-kərimin yüzlərlə ayəsi “ya eyyühən-nas” (ey insanlar) və “ya eyyühəl-ləzinə amənu” (ey iman gətirənlər) xitabı ilə başlanır.

İslam dini Yaradan barəsində öz dəqiq və ciddi təsəvvürləri ilə hinduizm, buddizm, iudaizm, xristianlıq və atəşpərəstlik kimi dinlərdən tamamilə ayrılır. Budda və Krişnanın yarıilahi-yarıbəşəri təbiəti barədə təlimlər, atəşpərəstlikdəki Xeyir və Şər dualizmi, xristianlıqdakı təslis (üçtanrıçılıq) inancı İslamın təqdim etdiyi Allah anlayışının tam ziddinədir. Hinduizmin əsasını təşkil edən tənasüx (ruhun bir bədəndən digərinə keçərək bir neçə ömür yaşaması) nəzəriyyəsi İslamda batil və əsassız sayılır.

Hinduizmdəki sinifli cəmiyyət və ciddi kasta sisteminin əksinə olaraq, İslam dinində hamı Allah qarşısında bərabər və eynihüquqlu elan edilir. İslama görə, zənci və ağdərili, ərəb və əcəm, varlı və kasıb, kəndli və şəhərli bərabər hüquqlara malikdir və qanun qarşısında eyni məsuliyyət daşıyır. Üstünlük vəzifədə, sərvətdə, əsil-nəsəbdə