buyurduqlarının haqq oluğunu biləcəklər, amma bu elm onları xilas edə bilməyəcək. Çünki, qiyamət günü iman və əməl günü deyil, hesab günüdür. Haqqı görmək və haqqı anlamaq heç bir problemi həll etmir. Haqqa “iman gətirmək” lazımdır. Insanın qurtuluşu məhz Allah-Taalanın peyğəmbərlər vasitəsi ilə bəşər üçün izah etdiyi yaxşı əməllər və iman gətirməkdədir. Insanlar qiyamət günü bütün bunları başa düşəcək. Ona görə də dünyaya bir daha qayıtmaq arzusunda olacaqlar;
…فَارْجِعْنا نَعْمَلْ‏ صالِحاً إِنَّا مُوقِنُون‏
“(Ya Rəsulum!) Kaş günahları öz Rəbbinin hüzurunda (günahlarından utanaraq) başlarını aşağı dikib: “Ey Rəbbimiz! (Dünyada yalan hesab etdiyimiz qiyaməti və onun əzabını) gördük, (peyğəmbərlərin doğru dediklərini, haqq olduqlarını Səndən) eşitdik. İndi bizi (dünyaya) qaytar ki, yaxşı iş görək. Biz (Sənin vəhdaniyyətinə) tam yəqinliklə inandıq!” – deyəndə görəydin!”[3]
Belə bir məqamda çox arzusunda olduğu, lakin əldə edə bilmədiyi “imanın” üzüntüsünü çəkəcəklər. Məhz bu üzdən Qiyamət günü “Həsrət günü” adlandırılıb.
وَ إِنَّهُ‏ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكافِرين‏
“Şübhəsiz ki, bu (Quran) kafirlər üçün bir peşmançılıqdır (ona inanmadıqlarına görə qiyamət günü böyük zərər çəkəcəklər)”.[4]
…يا حَسْرَتى‏ عَلى‏ ما فَرَّطْتُ‏ في‏ جَنْبِ اللَّه‏…
“(Elə edin ki, sonradan) bir kəs: “Allaha itaət barəsində etdiyim təqsirlərə görə vay halıma! Həqiqətən, mən (Allahın hökmlərinə, Qurana, Peyğəmbərə və möminlərə) istehza edirdim!” – deməsin.”[5]
قَدْ خَسِرَ الَّذينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّهِ حَتَّى إِذا جاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قالُوا يا حَسْرَتَنا عَلى‏ ما فَرَّطْنا فيها وَ هُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزارَهُمْ عَلى‏ ظُهُورِهِمْ أَلا ساءَ ما يَزِرُون‏
“Allahın hüzurunda duracaqlarını inkar edən kimsələr, həqiqətən, ziyana uğramışlar. Belə ki, saat (qiyamət vaxtı) qəflətən başlarının üstünü aldığı zaman onlar günahlarını arxalarnda daşıyaraq deyəcəklər: “Dünyadakı təqsirlərimizə görə vay halımıza!” Bir baxın, daşıdıqları şey (günah yükü) necə də pisdir!”[6]
وَ قالَ