Mərhəmətli, rəhmli Allahın adı ilə!

Şübhəsiz Qiyamət günü qeyb məsələlərindəndir ki, bütün səmavi dinlər insanları o günə etiqad bəsləməyə və iman gətirməyə dəvət etmişdir. Qurani-Kərimdə “Qiyamət” adlı surənin olması bu məsələyə diqqətin göstəricisidir. Məhz qiyamət gününə görə bizlərdən yaxşı əməllər və dürüst etiqadlar istənilmişdir. Mütləq bir gün qiyamətin qopacağı hamıya məlum deyil. Hamıya məlum olsaydı ona iman gətirməyə bu qədər israrlanmazdı. Bu üzdən bəzi insanlar qiyamət üçün azuqə toplamaz, oranı düşünməz və belə bir gün üçün hazırlıqlar etməzlər. Sonda isə yalnız öz səhvlərini başa düşərək təəssüflənərlər. Yəni axirətdə mənəvi iztirab keçirərlər. lakin sonrakı peşmançılıq fayda verməz!

İnsanın iradəsi və ixtiyarı tamamilə öz əlindədir. Belə ki, iman gətirməkdə və kafir olmaqda tamamilə ixtiyar sahibidir. Yəni ki, insan iradəsi onun iman gətirməsində yüz faiz rol oynayır. Insan öz iradə və arzusu ilə iman gətirər yaxud iman gətirməkdən boyun qaçırar. Lakin elmli olmaq, başa düşmək, anlamaq və qavramaqda insan muxtar deyil. Bir “misal” çəkməklə əsas mözuya aydınlıq gətirmək istərdim; – “Bir insana nəsihət edirlər ki, bu iki yoldan biri təhlükəsiz o biri isə təhlükəlidir. Təhlükəli yolun üstündə dərin bir quyu var ki, o quyuya düşən oradan çıxa bilməz. O şəxs öz istəyi ilə təhlükəsiz yolu seçmir. O biri yol ilə gedir. Bir müddət getdikdən sonra quyuya düşür. Quyuda, ona verilən nəsihətlərin haqq olduğunu başa düşür, amma artıq çox gec olduğundan bu bilik onu quyudan xilas edə bilmir”. Təbii ki, bu sadəcə bir misaldır. Qurani-Kərim iman gətirməyənlərə belə bir səhnəni müşahidə edəcəklərini buyurur;
…يَعْلَمُونَ‏ أَنَ‏ اللَّهَ‏ هُوَ الْحَقُّ الْمُبين‏
“…Onlar Allahın (Allahın onlara verdiyi vədin) açıq-aşkar bir haqq olduğunu biləcəklər!”[1] Qiyamət günü İnsanlar deyəcəklər: “Vay halımıza! Bizi yatdığımız yerdən (qəbir evindən) kim qaldırdı? “Bu, Rəhmanın məxluqata buyurduğu vəddir (qiyamət günüdür). Peyğəmbərlər doğru deyirmiş!”[2] Peyğəmbərlərin