عَلِيٌّ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَأَخُو رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا الصِّدِّيقُ الْأَكْبَرُ لَا يَقُولُهَا بَعْدِي إِلَّا كَذَّابٌ صَلَّيْتُ قَبْلَ النَّاسِ بِسَبْعِ سِنِينَ.
Tərcümə: “Əbbad ibn Abdullah dedi: Əli (ə) dedi: Mən Allahın qulu, rəsulunun (s) qardaşıyam. Və mən “Əs-Siddiq Əl-Əkbər”əm (böyük doğrucul). Yalançıdan başqa bunu məndən sonra kimsə dilə gətirməz. İnsanlardan yeddi il öncə namaz qılmışam.”
(Mənbə: İbn Macənin “Sünən”i, c. 1, səh. 44. Eləcə də başqa mənbələrdə bu rəvayətə rast gəlirik. Məsələn: “əl-Bidayə vən-Nihayə”, c. 3, səh. 36, Hakim Nişapurinin “Mustədrək” əsəri, c. 3, səh. 12, Təbəri tarixi, c. 2, səh. 56, İbn Əsirin “əl-Kamil” əsəri, c. 2, səh. 57, Nəsainin “Xəsais” əsəri, səh. 46, “Təzkirətul-Xəvas (İbn Covzi) səh. 108.)
Və İbn Macənin “Sünən” əsərinin təhqiqatçısı (Busiri) əlavələrində yazır: “Bu səhih isnaddır (sənəd) və rəvayət edənləri etimad ediləsidir. Hakim (Nişapuri) də bunu rəvayət edib demişdir ki, şeyxeynə görə səhihdir.” (Əhli-sünnə mənbələrində “Şeyxeyndən” məqsəd Buxari və Müslimdir.)
Digər əhli-sünnə mənbəsi İbn Quteybə özünün “Məarif” əsərində yazır: “عن معاذة بنت عبد الله العدوية سمعت علي بن أبي طالب على منبر البصرة وهو يقول أنا الصديق الأكبر آمنت قبل ان يؤمن أبو بكر وأسلمت قبل أن يسلم أبو بكر”
Tərcümə: “Abdullah qızı Məazədən nəql olunub ki, dedi: Bəsrə minbərində Əli ibn Əbu Talibdən (ə) eşitdim ki, dedi: Mən “Əs-Siddiq Əl-Əkbər”əm, Əbu Bəkrdən əvvəl iman gətirdim və Əbubəkrdən əvvəl İslama daxil oldum.” (Təbii ki, İmam Əli (ə) İslam dini zühur etməzdən öncə də təkallahlı idi. İmam (ə) bildirmək istəyir ki, islam dini aşkar olan vaxtda da mən Əbubəkrdən əvvəl İslama tabe oldum.)
(Mənbə: “Məarif”, səh. 169, “Təhzibul-Kamal”, səh. c. 12, səh. 18, 19, “əl-Bidayə vən-Nihayə”, c. 7 səh. 370.)

Siddiqlər üç nəfərdir…
“الصديقون ثلاثة : حبيب النجار مؤمن آل ياسين ، وحزقيل مؤمن آل فرعون ، وعلي بن أبي طالب الثالث ، وهو أفضلهم”

Allah Rəsulunun (s) belə buyurduğu nəql olunur: “Siddiqlər üç