çarpamalı və daha əvvəl heç kimin görmədiyi model olmalıdı. Qardaşım Sahil, 9-cu sinif şagirdidir. Bacardığım qədər onu puldan uzaq tutmağa çalışıram çünki bu cəmiyyətin küt beyin oğlanları kimi pul dəlisi olmasını istəmirəm. Bacım Səmra, anamı bir kopyasıdır. Hal hazırda atamın ortaqlarından birinin oğlu ilə ailə qurub, bir oğlu var. Xoşbəxtdi... Evliliyi tam xəyallarındakı kimidi, lüks yaşam, brend geyimlər, hər qiyafəyə uyğun bahalı ziynət əşyası. Başqa heç bir şeylə maraqlanmır, anamın onun üçün çizdiyi yolda irəliləyirdi... Və mən... Əsma, Əsma Qurbanzadə. İmkanlı ailənin susqun qızı. 24 yaşım var. Unversiteti bitirdikdən sonra atamın şirkətində işə başladım. Şirkətimiz hər yöndə fəaliyyət göstərirdi, inşaat, idxal-ixrac, turizm, moda və sairə... Mən daha çox turizim ilə maraqlanırdım çünki təhsilimdə bu yöndə idi. Bundan başqa "Xərçəngsiz yaşam" dərnəyinə rəhbərlik edirdim. Bu axşamda dərnəyimizin gördüyü işlərə görə "Gənc xeyriyyəçi" mükafatı alacaqdım. Anam məni bu işə cəlb edərkən könülsüzcə qoşulmuşdum amma zamanla hər şey dəyişdi. Dərnəyin başına keçdim və kimlərəsə yardım edə bildiyimi görüb daha həvəslə çalışmalara davam etdim. Anamın məni yönləndirməsi bəzi hallarda çox sevindirici nəticələr doğururdu. Buda onlardan biri idi.
-Əsma.
Anamı məni səsləməsi ilə fikirlərimdən oyanıb gülümsədim.
-Bəli ana,
-Qızım Ayanla danışdım indi, gecə üçün paltarın hazırdır. Götürdükdən sonra salona gələrsən. Səmra ilə məndə gələcəm birazdan.
-Ana hələ saatlar var tədbirə, salona gec gedəcəm.
-Olmaz Əsma salonda işin uzundu.
-Nə işi?
-Saçının buruğunu açdır.
Mən hər şeylə daha doğrusu hər qərarla susub razılaşırdım amma heç vaxt görüntümü dəyişdirəcək qərarı qəbul edə bilməzdim. Allaha hər zaman şükür edirdim məni gözəl və qıvırcıq saçlı yaratdığı üçün. Saçlarımı inanılmaz sevirdim və dəyişmək ağlımın ucundan belə keçmirdi. Məni Əsma edən tək şeyin saçlarım olduğuna inanırdım.
-Ana dəfələrlə qeyd etmişəm, saçlarım əsla amma əsla dəyişməyəcək.
Cümləmi