Bu iki tərzi bir araya gətirib ecazkar bir görüntü yaratmaqda ancaq Ayan xanıma yaraşardı.
-Əsma gözəlim xoş gəlmisən.
Heyran idim bu qadının enerjisinə. Hər zaman ki, zərafəti ilə yaxınlaşıb görüşdükdən sonra divana oturduq.
-Qızlar bizə qəhvə gətirin... Əsma təbrik edirəm canım, mükafat alacağına çox sevindim.
-Sağolun Ayan xanım.
-Əsma bu olmadı, bu rəsmiyyət olmadı. Mənə sadəcə Ayan de həm aramızda sadəcə 4 yaş fərq var.
Zərifcə gülümsəməsi qarşısında məndə gülümsədim.
-Yaxşı... Ayan.
-Bax belə... İndi de görüm niyə bu qədər keyifsizsən, xatırladım ki bu axşam "xərçəngsiz yaşam" dərnəyinin müdürü olaraq mükafat alacaqsan... Yoxsa bu gecə üçün hazırlanan donla bağlı prablem var?
-Yox hər şey yaxşıdı sadəcə sıxılıram.
-Başa düşürəm canım. Səmra deyir çox çalışdığını. Niyə özünə vaxt ayırmırsan? Tətilə çıx bir müddət.
Ayan, bacım Səmra il eyni universiteti bitirmişdi.
-Əslində yaxşı fikirdir ancaq hara gedəcəyimi bilmirəm. Şəhər həyatı məni çox sıxır, sakit, səssiz bir yer istəyirəm. Heç kim yerimi bilməsin rahat olum.
-Aydındı... Gözəlim mənim Qubada bağ evim var. İşdən vaxt edib gedə bilmirəm boşdu. Rayondan aralı, tam istədiyin kimi, meşənin içində sakit bir yerdi. Ətrafda bir neçə qonşu var başqada heç kim yoxdu, açarları verim get bir müddər qal orda istrahət et.
-Doğurdan?
-Əlbəttə.
-Ayan çox sağol.
-Səndə... İndi keçək əsas məsələyə. Donu son dəfə üzərində görsəydik əla olardı.
-Əlbəttə.
Donu geydikdən sonra kabindən çıxıb güzgü qarşısında dayandım. Anam seçimində yanılmamışdı və Ayan yenə möhtəşəm bir şey yaratmışdı. Bənövşəyi rəng atlas don çox ürəyimə yatmışdı.
-Əsma... İnana bilmirəm yaraşacağını düşünmüşdüm amma bu qədərinidə gözləmirdim... Möhtəşəm görünürsən.
-Yaradıcı sənsən. Əlinə qoluna və ən əsası (səsimi yüksəldərək) əməyinizə sağlıq.
Donu çıxardıqdan sonra maşına oturub birbaşa salona sürdüm. Anam və Səmra çoxdan gəlmiş məni gözləyirdilər.
-Bacı necəsən?
-Yaxşıyam Əsma indidən təbrik edirəm canım.
-Sağol bacı.
-Əsma