sözün əsl mənasında həyatımı qurtarmışdı.
-Çox sağol ata... Getmək istədiyim yeri axşam deyəcəm.
Yemək bitdikdən sonra ayağa qalxıb sağollaşaraq şirkətə doğru yol aldım. Telefon çaldığı zaman maşını sağa çəkib cavabladım.
-Bəli bacı?
-Əsmaaa...
-Sən ağlayırsan? Nə olub?
-Kənanla dalaşdıq...
-Niyə?
-Özümə yeni geyimlər sifariş etmişdim, Kənan ləğv etdirdi.
Səmra danışarkən maşından enib parka doğru addımlayaraq oturacağa oturdum.
-Əsma bilirsən yaxınlarda Kənanın qohumunun toyu olacaq, orda geymək üçün alırdım.... Bahalı imiş, evdəkilərdən birini geyin dedi. Təsəvvür edirsən mənə... Səmra Qurbanzadəyə..
-Bacı sən Səmra Qurbanzadə deyilsən.
-Off Əsma səndə qaynanam kimi başlama.
-Sizin ailədə tək ağlı başında insan qaynanandı deyəsən.
-Əsmaaa.
-Yaxşı yaxşı nəticə nə oldu?
Bezgin halda dilləndim.
-Evdəkilərdən birini geyəcəm.
-Bəs mənə zəng vurmaqda məqsədin nə idi?
-Off Əsma... Sən bizim dərdlərimizlə maraqlanma heç.
-Dərdmi?
Bacım sualımı cavablamadan telefonu söndürdü. Baxışlarımı telefonda sabitləyib xəfifcə gülümsədim. Bu qız nəyi dərd adlandırırdı? Heçmi ətrafına baxmır, başqalarını görmürdü? Özünə bir taxt qurub otrub və ordan baxanda heç kimi görmürdü. Təəssüflə başımı yellərkən yanıma oturan balaca qız uşağı gördüm. Üzərində köhnəlib cırılmış jaket şalvar, ayağında isə ucu deşilmiş ayaqqabı vardı. Üzü və əlləri çirk içində olan bu balaca qızcığaz parlaq gözlərini üzümə zilləyib gülümsədi. Onun bənizindəki şirinlik və gülümsərkən yanağında yaranan qəmzələr mənimdə gülümsəmə səbəb oldu.
-Belə gözəl qız, hərkəs öznü düşünür.... Sənin adın nədir?
-Qəmzə.
-Nə gözəl adın var tam özünə yaraşan addı Qəmzə, məndə Əsma... Acsan?
Utanaraq başını yellədiyində ayağa qalxıb əlindən tutdum.
-O zaman gedək.
Maşına yaxınlaşıb Qəmzəyi oturdub kəmərini bağladım və sükana keçib maşını işə saldım.
-Başqa bacı qardaşın var Qəmzə?
-Bir qaqaşım var amma balacadı.
-Bəs ata anan?
-Anam qaqaşıma baxır, atam evdə deyil. Anam deyir o, uzağa gedib amma