olmadığım vaxt zəng vursa özün maraqlan və xanım mütləq işlə təmin olunmalıdı unutma.
-Aydındı.... Əsma xanım sizi gözləyən biri var.
-Kim?
-Tural bəy.
Bir bu çatmırdı... Nə istəyirdi bu oğlan məndən. Qəmzəyə kömək etdiyimi düşündüyüm zaman üzümdə təbəssüm yaranmışdı amma indi Tural sayəsində o təbəssümdən əsər əlamət qalmamışdı. Dərin nəfəs alıb qapının dəstəyini burdum. Tural əllərini ciblərinə yerləşdirib pəncərə önündə dayanmışdı.
-Salam.
-Salam.
Masaya keçib oturduqdan sonra əlimlə Turala yer göstərdim.
-Buyur.... Nə içirsən?
-Qəhvə.
Dəstəyi qaldırıb qəhvə sifariş etdikdən sonra arxaya yaslandım.
-Əsma mən axşam yanında olmaq istəyirdim amma vacib işlərim vardı. Bu səhər qayıtdığımda havalimanında Leyli ilə qarşılaşdım sonra....
-Yetər.....
Səsimi yüksəldərək bir əlimi havaya qaldırıb cümləsini tamamlamağına izin vermədim. Bu nə idi? Tural olanları, uydurduğu yalanlarla açıqlamağa çalışdırdı və bununlada gözümdə alçaldıqca alçalırdı.
-Tural sən nə etməyə çalışırsan?
-Yalnış anlamağını istəmirəm.
-Nəyi yalnış anlamayım? Yalan danışmağınımı?
-Mən yalan danışmıram.
Gülümsəyib başımı sağa sola hərlədim.
-Tural sən heç yerə getməmişdin Bakıda idin gördüm mən səni dünən axşam.
-Əsma mən...
-Bunların heç biri mənə maraqlı deyil. Sən nə etdin? Kimlə görüşdün? Bilmək belə istəmirəm. Tural bizim aramızda heç nə yoxdu, gəlib bunları mənə açıqlamağa çalışmağın dünyanın ən absurd fikridir.
Cümləmi tamamlayıb ayağa qalxdım və qollarımı qoynumda birləşdirib iti baxışlarımı Turalın üzünə zillədim.
-Əsma biz evlənəcəyik.
-O hələ sual altındadı.
-O nə deməkdi?
-Evlilik olmayacaq deməkdi.
-Əsma mən məhv olaram.
Onun sözləri mənə çox təəccüblü gəlmişdi. Eşidən olsaydı bizi dəli divanə aşiq sanardı.
-Necə yəni? Niyə?
-Əsma mənim iş aləmində var ola bilməyim üçün evlənməyimiz şərtdir.
Yavaş yavaş məni dəli gülmək tuturdu
-Sən nə çərənləyirsən? Nəyəm mən? Sənin iş dünyan üçün pilləkan?
-Yox elə deyil.
-Bəs necədir? Açıq danış.
-Atam mənim