. Danışığından və ətrafı saran araq iyindən, içkili olduğu anlaşılırdı.
-Gecə gecə səsiz getməsən olmurdu? Gərək qorxudasan insanı?
-Səssiz getməliyəm oğruyam axı.
Olanları xatırlamaq yenidən utanmağıma səbəb olurdu. Heç nə demədən kitabımı və ədyalı götürüb evə daxil oldum. Məni utandırmaq üçün demişdi.
-Axmaq, Küt beyin.
Dodaqucu deyinirək otağıma keçib yatağa uzandım. Bir gündə o qədər çox şey yaşamışdım, o qədər yorulmuşdum ki, başımı yastığa qoyar qoymaz məni yuxu tutmuşdu.
Mən hər səhər zəngli saatın səsinə güclə oyanırdım ancaq burda hava o qədər təmiz idi ki, erkən saatlarda ayaqda idim. İdman paltarımı geyib saçlarımı topladım. Eyvana çıxıb qollarımı yana açaraq dərin dərin nəfəs almağa başladım. Bu yolla ciyərlərrimə bol oksigen hopdururdum.
-Hey qıvırcıq. Özünü təyyarə sanırsan?
Başımı səsin gəldiyi tərəfə çevirdiyimdə Mahirin qollarını qoynunda birləşdirərək eyvana söykəndiyini gördüm. Məndə onun kimi qollarımı qoynumda birləşdirib gülümsədim.
-Sənində sabahın xeyir sevimli qonşum.
Gülümsəyib başını əyərək yellədi. Deyəsən məndə onu utandırmağı bacarmışdım.
-Sabahın xeyir qıvırcıq.
-Adım Əsmadır.
-Bilirəm ama qıvırcıqsan.
Daha da söz güləşdirmək istəmirdim. Başımı sağa sola hərəkət etdirib aşağı endim. Qulaqcıqlarımı taxıb meşəyə tərəf qaçmağa başladım. Burda qaçmaq belə insanı heç yormurdu, qaçdıqca daha bərk qaçmaq istəyirdim. Bir qədər getmişdim ki, iri gövdəli bir ağac görüb dayandım. Ağacın görüntüsü o qədər qəribə idi ki, budaqları ətrafa elə yayılmışdı sanki ətrafdakı digər ağacları qorumaq istəyirmişcəsinə. Yaxınlaşıb əlimi ağacın gövdəsində gəzdirməyə başladım çünki çox təsirlənmişdim.
-Bu ağaca "Baba ağacı" deyirlər.
Eşitdiyim səs qulaqcıqlarımı çıxarıb arxaya döndüm.
-Sən məni izləyirsən?
-Hə işim gücüm qurtarmışdı. Heyran heyran baxışlarnı görüb məlumatlandırnaq istədim.
-Allah razı olsun.
Sevimli qonşum mənə doğru bir neçə addım atıb gülümsəyərək davam etdi.
-Bu ağac çox qədimi ağacdı, hər zaman budaqları ilə ətrafında