bilmirdim.
-Mən kobudluğum üçün üzr istəyirəm.
Eşitdiklərim həqiqət idi? Ayağa qalxıb eyvanın başına doğru addımladım və qollarımı qoynumda birləşdirərək gözlərimi Mahirə zillədim.
-Yaxşı eşitmədim?
-Dedim ki, kobudluq etdim bağışla.
-Düşünməliyəm.
Mahir gülümsəyib başını sağa sola hərlədi.
-Şansını zorlama qıvırcıq.
-Yaxşı yaxşı 1 aylıq olsada qonşuyuq. Mehriban olmalıyıq, bağışladım.
-Əlbəttə mehriban olmalıyıq.
Heç bir söz demədən masaya dönüb yeməyimə davam etdim. İçim çox rahatlamışdı, sevimli qonşumun səhvini anıamış olması sevindirmişdi məni. Yeməyimi bitirdikdən sonra eyvan keyfimə çay süfrəsi ilə davam etdim.
-Salam qızım.
Eşitdiyim səsə başımı qaldırıb baxdığımda Məlahət xanımın gülümsəyən siması ilə qarşılaşdım.
-Salam, xoş gəlmisiz Məlahət xanım.
Məlahət xanım oturduqdan sonra onun üçün süzdüyüm çayı masaya qoydum.
-Buyurun Məlahət xanım.
-Qızım adın nədi sənin?
-Əsma.
-Əsma mənə Məlahət xala de həm rəsmiyyətidə yığışdır... Razılaşdıq?
Onun səmimiyyəti qarşısında razılaşmamaq mümkün deyildi.
-Razılaşdıq Məlahət xala.
-Bax belə... Buraları bəyəndinmi?
-Çox bəyəndim.
-Nə qədər qalacaqsan?
-1 ay.
-Nə vaxt darıxsan qonağım ol gözəl qızım.
-Çox sağolun xala.
-Məlahət xala necəsən?
Səs gələn tərəfə baxdığımda gülümsəyərək bizə tərəf gələn Mahiri gördüm.
-Sağol oğlum yaxşıyam, sən necəsən?
-Sağol məndə yaxşıyam.
-Necə yola gedirsən qonşunla? İncitmirsən ki, Əsma qızımı?
-Mən heçnə eləmirəm xala ancaq qonşum elə ilk gündən məni incidir.
Onun sözləri məni cin atına mindirmişdi. Ayağa qalxıb irəli bir neçə addım atdım.
-Mən sənə nə etmişəm?
Mahir iti addımlarla eyvana qalxıb mənimlə üz üzə dayandı.
-Haradan başlıyım?
-İstəyirsən mən başlıyım?
-Başla görək.
-Uşaqlar dalaşmayın.
Bu an heç birimiz Məlahət xalanı eşitmirdik.
-Mən yıxılmışdım, sən isə kömək etmək əvəzinə axmaq axmaq sual verirdin "qıvırcıq yerdə nə edirsən"(səsim qalınlaşdırıb ağzımı əyərək Mahiri yansılamağa çalışırdım).
-Birincisi əlim dolu idi, ikincisi