i də qıvırcıq səni mən yıxmamışdım ki, mən qaldırım. Düz yolda gedə bilməməyinin cəzasını niyə mən çəkməliyəm?
-İnsanlıqdan.
-Yaxşı bəs oğru məsələsinə nə deyək qıvırcıq xanım?
-Heç nə deməyək çünki mən evi boş bilirdim.
-Açıqlaman budur?
-Hə.
-Bəs o çubuq mənə dəysəydi?
-Keşgə...
-Dodağının ucunda mızıldanma, bərkdən de sözünü.
-Deyrəm ki, əsas odur dəymədi həm ehtimalları dəyərləndirəcək olsaq... Bəlkə mənə yıxılanda nəsə olurdu?
-Olmadı, turp kimisən.
-Səndə turp kimisən.
Hər ikimiz səs tonumuza fikir vermədən danışırdıq və getdikcə bir birimizə daha çox yaxınlaşırdıq hətta nəfəs nəfəsə dayanmışdıq. Ətrini hiss edirdim... Qəribə ətri vardı həm sərt həm də yumşaq sanki təbiət qoxurdu. Bu çox qəribə idi və məni bihuş edirdi. Daha əvvəl heç bu cür ətir duymamış olmağıma baxmayaraq o qədər doğma gəlirdi ki... Yavaşca başımı qaldırıb Mahirə baxdım. Gözlərini qırpmadan baxırdı mənə, elə məndə ilişib qalmışdım onun baxışlarında. Özümü ələ alıb bir addım geri çəkilərək masaya döndüm.
-Mən haqlıyam..... Məlahət xala?
O, yox idi... Ətrafa boylansamda onu heç bir yerdə görməyib yenidən baxışlarımı Mahirə yönəltdim.
-Məlahət xala hanı?
-O, qədər danışdın ki, qadın başını götrüb qaçdı.
-Sən özünə bax.
-Bir şey soruşacam olar?
-Buyur.
-Gecələr çənə əzələlərin ağrıyır?
-Səni öldürəcəm.... Kəndin dəlisi.
Masadan götürdüyüm çay qaşığını ona tərəf atdım. Mahir gülərək qaşığı havada tutub təkrar masaya qoydu.
-Sən niyə bu qədər tərssən qıvırcıq?
Sualını ünvanlayıb arxasını döndü və gülümsəyərək uzaqlaşdı. Mahir getdikdən sonra yavaşca oturacağa çökdüm. Mən bu qədər tərs biri deyildim... Mənə nə olmuşdu? Mən ki, ailənin susqun, valideyinlərinin sözündən çıxmayan və dindirməsən danışmayan qızı idim. Ancaq indi ailəmin bilmədiyi bir yerdə tətildə idim və üstəgəl onlara yalan danışırdım. Bu da yetməz kimi Mahiri ilk gördüyüm andan bəri, onu harada görsəm dalaşırdım hətta ağız dalaşına girmişdim bir az əvvəl. Bu olanlar ilk dəfə yaşanırdı və bu bütün bunların