SUSQUNLUĞUM.
Afa. Q
Bölüm 4. Kəndin dəlisi.
Evə gəlib duş aldıqdan sonra marketə getmək üçün hazırlaşmağa başladım. Əynimi geynib çantamı götürərək evdən çıxdım və maşının yanında dayanan Mahiri görüb üz gözümü turşutdum.
-Artıq əminəm sən məni izləyirsən. Qurtuluş yoxdu deyəsən.
Gülümsəyib mənə tərəf addımladı.
-Marketə gedəcəm olar sənlə gəlim?
-....
-Yaxşı yaxşı elə baxma gəlmirəm. Onda mümkünsə mənə lazım olanları deyim sən al.
-Necə? Sənin üçün alış veriş edəcəm?
-Çox deyil bir neçə boy mismar birdə ki, iki rəng boya.
-Off... Keç maşına.
Maşına əyləşib mərkəzə doğru yol aldıq.
-Çox yavaş sürürsən, inşAllah axşama çatarıq.
Mahirin istehzalı sözləri məni cin atına mindirirdi.
-Bəyənmirsənsə düş özün get.
-Sən niyə bu qədər tərssən qıvırcıq.
-Adım Əsmadı... Əs-ma.
-Bilirəm ama mən qıvırcıq deyirəm.
-Niyə?
-Çünki mən sənin ilk saçlarını gördüm. Nə adını bilmirdim, nə üzünü görmədim.
-Necə?
-Yıxılmışdın.
-Aha demək kəndin dəlisi sənsən.
-Başa düşmədim?
Dünən olanları xatırladıqca gülməyim gəlirdi.
-Yıxılan birinə kömək edərlər, etmədiyin üçün düşündüm ki, kəndin dəlisisən.
-Əllərim dolu idi ona görə kömək edə bilmədim. Bir daha yıxıldığında kömək edəcəyimə söz verirəm.
-Ağzını xeyirliyə aç.
-Kəntdə mənə "təmiz ürəkli Mahir" deyirlər. Dedyim olur ehtiyatlı ol.
Mahirin zarafatları məni gülümsədirdi.
-Başqa nə işlə məşğul olursan?
-Memaram mən.
-Doğurdan? Bəs niyə burda yaşayırsan?
-Böyük şəhərlər mənə görə deyil... Bax ora- əli ilə arxada qalan kəndi göstərib davam etdi -Balaca yerdir, insanları sadə, dərdləri özü kimi balaca amma böyük şəhərlər elə deyil.
Anladığım qədəri ilə Mahirin dərdi böyük idi, həmdə bunlar şəhərdə yaşanmışdı.
-Sözlərində doğruluq payı çoxdu.
-Çox deyil tamamı doğrudur.
-Özündənrazı...
-Məndə Mahir.
-Necə dolanırsan burda?
-Bir neçə şirkətlə müqaviləm var, layihələrimi onlara satıram.
-Başa düşdüm. Niyə bura?
-Anam buralıdı. Məndə yaşamaq üçün məhz buranı seçdim.
-Bəs ailən harda yaşayır?
-Nə çox