Bir zamanlar.. Məhəllədə futbol oynayarkən yıxılıb dizləri qan olan, amma oynamağa davam edən, səhər tezdən isti çörək almaq üçün, 2 məhəllə aşağıya göndərilən, telefonun, internetin, nə olduğunu bilməyən, qıza sevgisini onun partasının üstünə yazmaqla bildirən, bol-bol TRT 1 İzləyən uşaqlardıq biz. Kirayəyə kaset götürər , radiodan kasetə mahnı yazardıq. Axşamın olmasını ''spokoyniy mochi malishi'' ilə hesablayardıq . ''Salka'' oynamaq üçün bir yerə yığışardıq, '' ruhsar'' serialına baxar, rus dilində AZTV dən ''qvadalupe'' serialını qonşularla bərabər izlərdik. Yeni ildə AZTV də mahnılara qulaq asıb, gülməli səhnələri nə sevinclə gözlərdik. Uşaqlığı Facebook da yox , instagramda yox , ''gizlənqaç'' , ''11 tuş '' ''yeddişüşə'' ''parol parol'' '' rezinka'' oynamaqla keçirərdik. '' Məhlə Məhlə " futbolda məhəllə uşaqlarının adını plakata yazıb qışqırardıq, Bir futbolcu secib butun oyunlarda onun adi ilə çagirardıq. Xatirə dəftərlərinin modda olguğu ən pik nöqtələrdə , sevdiklərimizə xatirə yazdırardıq Atalarımızın çəkdiyi '' astra'' nın iyin hılıdə xatirlardıq . Uzun , plasmas qabi olan rəngli , 250 manatliq soklarla , 250 manatlıq dondurmayla boyuduk biz. 1 '' şirvanla'' biray kef edərdik. '' pokemon '' lar yığar Sega oynayardıq, Tetrisi ən gözəl hədiyyə kimi qəbul edırdik Kukruz dan çixan uzuyu xosumuz gələn qiza hədiyyə verərdik, Eh Əzizim nağıllar danışrdılar uşaqlıqda bizə . Heç bir çıxar gozləmədən qulag asardıq .. O nağıllarda yaşayırdıq .. O nağıllarda umid vardı.. Sabaha guman vardı.. Hər gün yenisin eşitmək üçün səbrsizlənərdik.. İndi duyğularda proqramlaşdırılıb artlq.. Umidlərdə maddiləşib .. mozuzə məvhumu yığışıb lüğətdən.. İndi uşaqlar oynayanda yıxılmırlar... Dizi qanamır mənıvi munasibətlər maddi munasibətlərlə əvəzlənib... Hır gun yeni oyunlar duşunən uşaqlar hanı..? Artıq texnoloogiya elə qarışıb ki həyatımıza evdən çoxlə çixmaz olub uşaqlıq , üzümüzə baxmaz olub uşaqlıq, Özümüzdən bu qədərmi cox uzagdayıq ? Dönə bilmərikmi biz özümüzə ?